عوامل تسهیل گر و بازدارنده مشارکت اجتماعی ساکنین منطقه دو تهران در ارتقای سلامت
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه: مشارکت اجتماعی یکی از مؤلفههای اساسی برای ارتقای سلامت و توسعه پایدار جوامع به حساب میآید. هدف: مطالعه به منظور تبیین عوامل تسهیلگر و بازدارنده مشارکت اجتماعی شهروندان تهرانی در ارتقای سلامت انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوایی در سال 1389در منطقه دو شهر تهران اجرا شد. جمعآوری دادهها از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختارمند و بحث گروهی متمرکز با شرکت 35 نفر از شاغلین سازمانهای دولتی و مردم نهاد که در حوزه ارتقای سلامت و رفاه جامعه تلاش میکردند و همچنین چند نفر از ساکنین محله ستارخان انجام شد. دادهها به وسیله رویکرد تحلیل محتوای درونی تحلیل شدند. یافتهها: براساس تحلیل کیفی دادهها 337 کد در 4 طبقه اصلی «ویژگیهای فردی مشارکت جویان» ، «ویژگیهای فردی مسؤولین و کارکنان سازمانها» ، «زمینههای وقوع مشارکت» و «سیاستها و عملکرد سازمانها» استخراج شد. این طبقهها عوامل مرتبط با مشارکت اجتماعی در ارتقای سلامت را در بر داشت. نتیجهگیری: با ایجاد و توسعه فرهنگ مشارکت اجتماعی از بستر خانوادهها تا مدارس و جامعه، آموزش مؤثر و ارتقای آگاهی عمومی، تربیت افراد مشارکت جو و مشارکت طلب، ایجاد ساختار و سازمانهایی که با برنامهریزی و سیاستگذاری زمینه مشارکت اجتماعی را تسهیل کنند، میتوان سبب مشارکت اجتماعی در ارتقای سلامت شد.