مقایسه دو رویکرد قصه گویی در کاهش مولفه های رفتار پرخاشگرانه از دیدگاه والدین
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: پرخاشگری یکی از شایع ترین مشکلات رفتاری کودکان می باشد. اخیراً قصه گویی به عنوان یک روش کاهش پرخاشگری مورد توجه قرار گرفته است. لذا این مطالعه به منظور مقایسه دو رویکرد قصه گویی در کاهش مؤلفه های رفتار پرخاشگرانه پسران 6 تا 8 ساله از دیدگاه والدین انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه شبه تجربی بر روی 33 پسر، 6 تا 8 ساله که در پرسشنامه پرخاشگری شهیم نمره 1 انحراف استاندارد بالاتر از میانگین داشتند، انجام گرفت. افراد به طور تصادفی در سه گروه 11 نفری (2 گروه آزمایشی و 1 گروه کنترل) قرار گرفتند. از هر 3 گروه پیش آزمون گرفته شد سپس دو گروه آزمایش به مدت 11 جلسه در برنامهقصه گویی و قصه گویی همراه با بحث شرکت کردند اما گروه کنترل در هیچ برنامه ای شرکت نکرد. پرخاشگری واکنشی، رابطه ای و جسمانی هر سه گروه پس از پایان برنامه و 3 ماه بعد مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمره پس آزمون پرخاشگری واکنشی، رابطه ای و جسمانی گروه آزمایشی قصه گویی به ترتیب 3/3،±45/14، 1/2±55/13، 3/1±91/10و قصه گویی همراه با بحث 3/2±18/11، 7/1±18/10، 5/1±09/9 بود میانگین نمره پرخاشگری واکنشی، رابطه ای و جسمانی گروه قصه گویی همراه با بحث نسبت به گروه قصه گویی کاهش معنی داری داشت (05/0>p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه که روش قصه گویی همراه با بحث نسبت به روش قصه گویی در کاهش نشانه های پرخاشگری اثربخشی بیشتری داشت، می توان از آن در آموزش و درمان مشکلات کودکان استفاده کرد.