Article

مقایسه میزان قندخون بدو پذیرش در بیماران ترومایی بستری در بخش فوریت ها

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

¯ زمینه: مطالعه های متعددی در مورد ارتباط بین میزان قندخون و پیش آگهی بیماران ترومایی وجود دارد. هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط بین سطح قندخون هنگام پذیرش بانوع وشدت تروما انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تحلیلی 270 بیمار ترومایی که در سال 1385 در بخش فوریت های مرکز پزشکی الزهرا(س) اصفهان بستری شدند، از نظر سطح پلاسمایی قند، معیار گلاسکو (gcs)، نمره ارزیابی تروما (ts)و نوع تروما در هنگام پذیرش ارزیابی شدند. در صورتی که سطح پلاسمایی قند در بدو ورود (bs1) بیش تر از 140 میلی گرم بر دسی لیتر بود، سطح پلاسمایی قند در 24 ساعت بعد (bs2) اندازه گیری می شد. داده ها با آزمون های آماری تی و ضریب همبستگی تحلیل شدند. یافته ها: شیوع تروما و میانگین bs1 در سر و گردن %45 و 104±238، در تروماهای متعدد %28 و 82± 193، در اندام ها %1/16 و 12± 140، در شکم و قفسه صدری % 4/7و 89±200 و در لگن %2 و 10± 152 میلی گرم بر دسی لیتر بود. میزان متوسط قندخون در بیماران با 16-11=ts، 10- 6 = tsو 5-1=ts به ترتیب 74/130، 78/273 و 340 میلی گرم بر دسی لیتر بود. نتیجه گیری: افزایش قند پلاسما در مرحله حاد تروما، یافته شایعی است. همچنین شدت افزایش میزان قند پلاسما با شدت تروما و شدت ضایعه مغزی رابطه مستقیم دارد.

Similar items