پیشرفت تحصیلی دانشجویان پزشکی ورودی سال های ۱۳۷۴ لغایت ۱۳۸۲ دانشگاه علوم پزشکی کرمان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف : با ارزیابی نمرات دانشجویان و نمره امتحانات جامع کشوری می توان بهطور غیرمستقیم وضعیت سیستم آموزشی دانشکده پزشکی و گروههای آموزشی را ارزیابی نمود. در این مطالعه نحوه آموزش و میزان و نوع همبستگی درونی نمرات دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان به تفکیک مقطع تحصیلی با در نظر گرفتن جنس و سن ورود به دانشگاه بررسی گردید. روشکار : با مطالعه همگروهی تاریخی، نمرات درسی و سایر اطلاعات دانشجویان پزشکی ورودی سالهای 1374 لغایت 1382 از آموزش کل گرفته شد و ده شاخص پیشرفت تحصیلی برای هر دانشجو تعریف شد. از روشهای مدل رگرسیون خطی و آلفا-کرونباخ جهت بررسی میزان همبستگی درونی نمرات و از آنالیز فاکتوریال و نمودار دندروم برای بررسی میزان همخوانی شاخصهای پیشرفت تحصیلی دانشجویان استفاده شد . یافتهها : در تمامی دورهها به جز امتحانات جامع کشوری، دختران موفقتر بودند. هر چند که همبستگی درونی نمرات آقایان، بیش از خانمها بود، نمرات دانشجویان پسر در دروس تخصصی علوم پایه به نمره علوم پایه ایشان بیشتر مرتبط بود. همچنین همبستگی درونی نمرات آقایان بهخصوص در دروس بالینی بیش از خانمها بود. با افزایش سن ورود به دانشگاه، موفقیت تحصیلی دانشجویان کم میشود. همچنین نمرات دانشجویان در دروس مختلف همخوانی کمی با امتحانات جامع کشوری دارد. همخوانی درونی نمرات دوره کارآموزی و کارورزی، پایینتر از سایر مقاطع مشاهده شد. نتیجهگیری : همخوانی نمرات درسی در مقاطع بالینی پایینتر بود که ممکن است بهدلیل کم اعتبارتر بودن نمرات این مقاطع باشد. برخلاف بالاتر بودن شاخصهای موفقیت تحصیلی دختران، به نظر میرسد در اکثر شاخصها، ثبات نمرات دانشجویان پسر بیشتر باشد.