بررسی اثربخشی آموزش گروهی والدین مبتنی بر فرزندپروری مثبت با توجه به فرهنگ ایرانی بر پیشرفت تحصیلی و ارتباط مادر-کودک

عباس عباس ناظمیان، abbas nazemian assistant professor of psychiatry, psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) زهرا زهرا شمس، zahra shams zarmehri ms.c. in consultance, islamic azad university branch of quchan, quchan, iranکارشاسی ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان، قوچان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی قوچان (islamic azad university of ghoochan)

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه با توجه به اهمیت فرزندپروری مثبت و ارتباط مادر-کودک در آینده تحصیلی و اجتماعی کودکان و پیشگیری از اختلالات رفتاری در ایشان، این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش گروهی فرزندپروری مثبت با توجه به فرهنگ ایرانی بر پیشرفت تحصیلی و بهبود ارتباط مادر-کودک صورت گرفته است. روش کار این کارآزمایی بالینی در سال تحصیلی 1393-1394 بر 30 نفر از مادران دارای دانش آموز دختر در پایه سوم ابتدایی در ناحیه 6 مشهد که به صورت در دسترس انتخاب شده بودند انجام شد. این مادران به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. اعضای گروه آزمون به مدت 4 هفته هر هفته 2 جلسه 90 دقیقه­ای در جلسات برنامه آموزشی فرزندپروری مثبت قرار گرفتند و گروه شاهد هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده­ها شامل پرسش­نامه رابطه­ی مادر-کودک و معدل کارنامه­ی تحصیلی بود. تحلیل داده­ها با آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج میانگین نمرات در گروه آزمون در زیرمقیاس پذیرش افزایش معنی­دار و در بیش­حمایت­گری کاهش معنی­داری نشان داد (0001/0p=، 006/0 p=) در حالی که در زیرمقیاس سهل­گیری افراطی و طرد و هم­چنین در پیشرفت تحصیلی تفاوت معنی­داری بین دو گروه مشاهده نشد (407/0p=، 875/0 p=، 08/0p=). نتیجه گیری به نظر می رسد رویکرد آموزش برنامه فرزندپروری مثبت با توجه به فرهنگ ایرانی موجب بهبود ارتباط مادر-کودک گردد.