کارکرد تحولی خانواده های دارای فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در مقایسه با خانواده های دارای فرزند سالم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه داشتن فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم، آشکارا تجربه ای دشوار برای والدین و خانواده است. اغلب، ناتوانی های فراگیر و شدید کودکان مبتلا به asd با مجموعه ای از مشکلات برای مراقبان همراه است. هدف از اجرای این تحقیق، تعیین توانمندی های تحولی خانواده ی کودکان مبتلا به اوتیسم و مقایسه ی قوت ها و ضعف های آن ها با توانمندی های تحولی خانواده ی کودکان سالم است. روش کار این مطالعه از نوع توصیفی پیمایشی است و در شهر مشهد در سال 1392-1393 انجام شده است. تعداد ۶۷ نفر از مادران ارزیابی شده اند؛ ۳۲ مادر کودکان مبتلا به اوتیسم از بین مراکزآموزش کودکان اوتیستیک شهر مشهد و ۳۵ مادر کودکان سالم از بین مهدکودک های این شهر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه ی محقق ساخته ی سنجش کارکرد تحولی خانواده (dffaq) برای ارزیابی آن ها به کار رفته و داده های به دست آمده با روش آماری تحلیل واریانس چندراهه تحلیل شدند. نتایج در تمام ابعاد تحولی، میانگین نمرات کارکرد تحولی خانواده ی کودکان مبتلا به اوتیسم، پایین تر از میانگین نمرات خانواده ی کودکان عادی بود. همچنین، در ابعاد علاقه مندی و جذب شدن به روابط انسانی، حل مسأله ی اجتماعی مشترک، تفکر منطقی و انضباط، یافته ها تفاوتی معنادار را بین کارکرد تحولی خانواده ی کودکان مبتلا به اوتیسم و کارکرد تحولی خانواده ی کودکان سالم نشان دادند. نتیجه گیری می توان نتیجه گرفت که کارکرد خانواده های گروه اوتیستیک نسبت به گروه کنترل دارای ضعف است.