شیوع عوامل تنش زای شغلی در تکنیسین های مرد اورژانس پیش بیمارستانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تکنسینهای اورژانسطی یک روز کاری با فشارهای جسمیوروانی زیادی مواجهاند که ممکن است در سلامتی و کیفیت کارشان موثر باشد. این تحقیق جهت شناخت شایعترین عوامل دخیل در تنشهای شغلی تکنسینهای اورژانسو برنامهریزی بهتر برای کاهش این تنشها انجام شد. روشکار: اینمطالعه توصیفیبرای بررسی عواملتنشزایفردی، بینفردی، مدیریتی، عوامل محیطکار و مراقبتازبیمار در173نفر از تکنسینهای اورژانس مشهد در سال 1388 انجام شد. جهتگردآوریاطلاعاتازپرسشنامهیاستاندارد شدهی عواملتنشزای پرستاران استفادهشد که طی 2 مطالعه پایلوت جهت تکنسین های اورژانس تغییر داده شده بود.اطلاعاتبا نرمافزار spss و آزمون های مجذور خی، همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس تحلیلشدند. یافته ها: فقدان فرصت مناسب جهت استراحت، کمبود امکانات، عدم ارزیابی دقیق نحوهی کار، کمبود پرسنل، تماس با آلوده کننده ها و نوع استخدام شایعترین عوامل استرسزا بودند. عواملمدیریتی و محیطکاربیشترینوعواملبینفردی کمترین شدتتنشزایی راداشتند. ارتباط عواملتنشزا با سن (0001/0=p)،نوع استخدام (0000/0=p) و شیفتهای متوالی (0013/0=p)معنیداربود. نتیجه گیری: بر خلاف پژوهشهای بیمارستانی، در تکنسینهای اورژانس پیشبیمارستانی استرس در اثر عواملمدیریتیو محیط کاربیشتر تشدید می گردد.