Article

اثر دوگانه توپیرامات بر بیان تحمل به اثرات ضددردی مورفین در موشهای کوچک آزمایشگاهی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: توپیرامات یک داروی ضدصرع است که اثر خود را از طریق مهار گیرنده های متابوتروپیکی گلوتاماتی و یا تحریک گیرنده های گابا اعمال می کند. در مطالعه حاضر کوشش شده است که تاثیر توپیرامات بر کسب و بیان تحمل به اثرات ضد دردی مورفین در موشهای کوچک آزمایشگاهی نر نژاد nmri (30-20 گرم) بررسی شود. روش ها: از روش صفحه داغ استفاده شد. ابتدا اثر ضد دردی مورفین و توپیرامات در القاء بیدردی بررسی شد. سپس حیوانات با دریافت مورفین (mg/kg 50، دوبار در روز/سه روز) نسبت به آن تحمل پیدا کردند. دوزهای مختلف توپیرامات 30 دقیقه قبل از تجویز مورفین در روزهای القاء تحمل (کسب ) و یا در روز تست 30 دقیقه قبل از شروع تست (بیان) به حیوانات تجویز شد. یافته ها: تجویز مورفین ( mg/kg5 و 10) بصورت زیر جلدی باعث القاء بی دردی در حیوانات شد. ولی تجویز داخل صفاقی توپیرامات (mg/kg 5/0، 5/2 و 5) اثری نداشت. تجویز توپیرامات نتوانست اثر مورفین را در القاء بی دردی مهار کند. تزریق مورفین (mg/kg 50، دوبار در روز/سه روز) موجب القاء تحمل به اثرات ضددردی آن شد. تجویز توپیرامات (mg/kg 5/0 و 5/2) نتوانست کسب تحمل به مورفین را خنثی سازد. تجویز توپیرامات (mg/kg 5/0 و 5/2) توانست بیان تحمل به مورفین را تقویت نماید. تجویز دوز mg/kg 5 توپیرامات سبب کاهش بیان تحمل به مورفین شد. نتیجه گیری: توپیرامات اثر دوگانه ای را بر بیان تحمل به مورفین در دوز کم و زیاد از خود نشان می دهد که ممکن است از طریق مکانیسم های گلوتاماتی و/یا گابائرژیک باشد.

Similar items