بررسی فعالیت پارااکسونازی و آریل استرازی سرم در بیماران مبتلا به سرطان معده
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: سرطان معده شایعترین علت مرگ ناشی از سرطان در کشور ایران است. هدف از این مطالعه ارزیابی وضعیت آنتی اکسیدانی و اکسیداتیو بیماران با سرطان معده با اندازه گیری فعالیتهای پارااکسوناز-1، آریل استراز و مقادیر مالون دی آلدهید ( mda ) است. روش کار: در یک مطالعه شاهد- موردی 20 بیمار مبتلا به سرطان معده مراجعه کننده به کلینیک ارس اردبیل و 30 فرد سالم هماهنگ از نظر جنس و سن بین سالهای 1388- 1387 مطالعه شدند و فعالیت پارا اکسونازی و آریل استرازی آنزیم پارااکسوناز-1، میزان mda و پروفایل لیپیدی در سرم آنها با استفاده از روش اسپکتروفتومتری تعیین شد. یافته ها: فعالیت آنزیم پارااکسوناز در سرم افراد مبتلا به سرطان معده ( iu/l 95/68±190)، کمتر از افراد سالم ( iu/l 59/68±258) بود (001/0 p= ). بطور مشابهی فعالیت آریل استرازی آنزیم در بیماران ( u/l 4/28±5/30) کمتر از گروه کنترل ( u/l 2/163±23/284) بود (001/0 p< ). کاهش فعالیتهای استاندارد شده پارااکسوناز و آریل استراز در بیماران نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (بترتیب با 001/0 p= و 001/0 p< ) و میزان مالون دی آلدهید در بیماران بیشتر از افراد سالم بود (001/0 p< ). همچنین مقدار کلسترول hdl و تریگلیسرید در گروه بیمار کاهش، اما میزان کلسترول تام و کلسترول ldl تفاوت معنی داری در دو گروه نشان نداد. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشانگر افزایش استرس اکسیداتیو در سرطان معده با تضعیف قدرت آنتی اکسیدانی و بدتر شدن وضعیت اکسیداتیو بدن است.