بررسی ارتباط دردهای فکی صورتی با بیماری های ایسکمیک قلبی در بیمارستان های الزهرا و چمران اصفهان در سال ۸۹-۸۸
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: بیماری قلبی یکی از بزرگ ترین مشکلات سلامتی در ملل مختلف می باشد. مهم ترین علامت بیماری قلبی و آترواسکلروز عروق کرونر درد قفسه ی سینه می باشد. درد ممکن است به نواحی مثل بازوی راست یا چپ، گردن و فک پایین انتشار یابد. بیماران دارای بیماری قلبی آترواسکلروتیک مرکزی دارای آنژین ممکن است در موارد نادر درد راجعه به فک پایین یا دندان داشته باشند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی رابطه ی دردهای فکی صورتی با بیماری های ایسکمیک قلب بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مقطعی– توصیفی تعداد 210 نفر از افراد با بیماری های ایسکمیک قلب شامل آنژین قفسه ی صدری و سکته ی قلبی که بیماری آن ها توسط متخصص قلب و عروق تایید شده بود و افرادی که حداکثر در یک ماه قبل از آغاز مطالعه دچار این عارضه شده بودند (در سال 1388– 1389) و در بیمارستان های الزهرا (س) و چمران اصفهان بستری شده بودند، انتخاب گردیدند. معاینه ی دقیق بالینی و ارزیابی رادیوگرافی جهت مشخص نمودن هم زمانی دردهای فکی صورتی با دردهای قلبی در موقع حملات قلبی در حضور متخصص قلب و عروق انجام گردید و داده های به دست آمده توسط آزمون آماری chi square تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: تعداد 6/58% از افراد مورد بررسی مرد و تعداد 4/41% از آن ها زن بودند. میانگین سنی افراد مورد بررسی 74/56 سال بود. 24 نفر (42/11%) از افراد مورد بررسی اظهار داشتند که در حین حمله ی mi یا آنژین، درد فکی داشتند که پس از بررسی های ناحیه ی فک و صورت و حفره ی دهان با انجام گرافی پانورامیک و معاینات بالینی، هیچ مشکلی با منشاء فکی–دندانی یافت نشد. از 24 بیمار دارای درد فکی 17 نفر مرد و 7 نفر زن بودند. همچنین بیماران دارای درد فکی میانگین سنی 45/54 سال و آن هایی که اظهار داشتند در حین حمله درد فکی نداشته اند 02/59 سال بود. نتیجه گیری: هیچ کدام از بیماران درد فکی را به عنوان تنها علامت حملات قلبی ایسکمیک اظهار ننمودند ولی 24 نفر درک فکی را همراه با سایر علایم و درد در قسمت های دیگر داشتند. پس دندان پزشک باید در صورتی که فرد دچار درد فکی بود و هیچ کدام از علایم فکی یا دندانی که می تواند منشأ درد باشد را نداشت حتی در مورد بیماری های ایسکمیک قلبی و علایم آن از بیمار خود سؤال کند و در صورت مشکوک شدن فرد را برای بررسی بیشتر به پزشک متخصص قلب ارجاع دهد.