Article

الگوی جغرافیایی روند سالخوردگی جمعیت استان مازندران طی سال های ۱۳۶۵ تا ۱۳۹۰ با استفاده از تحلیل خوشه ای سلسله مراتبی

سیده زهرا فغانی، seyedeh zahra faghani msc student in biostatistics, student research committee, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranدانشجوی کارشناس ارشد آمار زیستی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران جمشید یزدانی چراتی، jamshid yazdani associate professor, department of biostatistics, health sciences reserch center, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranساری: کیلومتر 18 جاده فرح آباد، مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم ابوالفضل حسین نتاج، abolfazl hosennataj msc in biostatistics, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranکارشناس ارشد آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ابوالفضل نیک پور، abolfazl nikpour msc student in biostatistics, student research committee, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranدانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی،عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مازندران

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سابقه و هدف: سالخوردگی جمعیت یکی از مهم ترین موضوعات جمعیتی جهان است که در زمان حاضر توجهات زیادی را معطوف خود کرده است. کشور ما در حال گذر از یک ساختار سنی کاملاً جوان به ساختاری سالخورده است و با توجه به سرعت این گذر، ضرورت بررسی وضع موجود در کل کشور و البته به تفکیک استان ها به شدت احساس می شود. این مطالعه با هدف بررسی روند سالخوردگی جمعیت با هدف شناسایی ساختار جمعیتی مناطق مختلف استان مازندران انجام پذیرفته است. مواد و روش ها: با استفاده از منابع سرشماری های عمومی نفوس و مسکن سال های ٩٠-١٣٦٥شاخص های سالخوردگی جمعیت، میانه سنی، نرخ باروری عمومی و نرخ مرگ و میر محاسبه شد. به منظور گروه بندی شهرستان ها بر مبنای ارتباط میان متغیرهای ذکر شده، تحلیل خوشه ای سلسله مراتبی با استفاده از نرم افزار r 3.1.2 صورت گرفته و هم چنین امکان بررسی جغرافیایی تغییرات شاخص سالخوردگی شهرستان های استان با به کارگیری ابزار نقشه بندی محقق گردید. یافته ها: تعداد خوشه های شهرستانی که با محوریت شاخص سالخوردگی جمعیت و هم چنین لحاظ کردن شاخص های میانه سنی، نرخ های باروری عمومی و مرگ و میر به دست آمده بودند، در دو سرشماری 1365 و 1375 برابر با 6 و در سرشماری های بعدی برابر با 5 شده است. در هر چهار دوره، مقدار شاخص سالخوردگی استان و نیز کم ترین مقدار شاخص خوشه، بیش تر از مقدار شاخص سالخوردگی کشوری به دست آمده اند. هم چنین نمودار میله ای شاخص محوری مطالعه، روند افزایشی این شاخص را طی سرشماری سال های 90-1365 نشان داده است. استنتاج: : بررسی روند سالخوردگی جمعیت در استان در سال های مورد مطالعه نشان داد که شاخص سالخوردگی به طور افزایش چشمگیری افزایش داشته است. این افزایش در کل استان ممکن است علل متفاوتی داشته باشد و تنها ناشی از کاهش باروری نبوده و در بعضی از شهرستان ها نظیر سوادکوه ناشی از مهاجرت می باشد و یا ناشی از افزایش امید به زندگی باشد. بنابراین بایستی در این زمینه برنامه ریزی مناسبی صورت پذیرد.

Similar items