Article

اثر داروهای سایکوتروپیک بر میزان پروتئین ngf در مغز موش صحرایی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: داروهای سایکوتروپیک اثرات خود را تا حدودی از طریق افزایش میزان نوروتروفین ها در مغز اعمال می کنند. نظر به محدود بودن طیف مطالعات انجام شده در خصوص آنالیز پروتئین ngf در پی درمان های سایکوتروپیک، مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثرات تجویز حاد و مزمن داروهای سایکوتروپیک بر میزان پروتئین ngf در پنج ناحیه از مغز شامل کورتکس فرونتال، هیپوکامپ، آمیگدال، پیاز بویایی و ساقه مغز طراحی گردید. روش ها: موش های صحرایی نر بالغ از نژاد sprague-dawley تحت تجویز حاد یا مزمن (21 روز) دزیپرامین، فنلزین، فلوکستین، کلردیازپوکساید (هر یک با دوز 10 میلی گرم/کیلوگرم)، هالوپریدول (1 میلی گرم/کیلوگرم)، و کلوزاپین (20 میلی گرم/کیلوگرم) قرار گرفتند. 24 ساعت پس از آخرین تزریق، میزان پروتئین ngf در نواحی جدا شده مغز با استفاده از کیت الایزا اندازه گیری شد. یافته ها: تجویز حاد داروهای یاد شده، اثری بر میزان پروتئین ngf در مغز نداشت. تجویز مزمن دزیپرامین، فنلزین، فلوکستین، هالوپریدول و کلوزاپین منجر به افزایش ngf در کورتکس فرونتال شد. دزیپرامین، فلوکستین، فنلزین و کلوزاپین، ngf را در هیپوکامپ افزایش دادند. در پیاز بویایی؛ دزیپرامین و فلوکستین ngf را افزایش، در حالی که فنلزین و هالوپریدول آن را کاهش دادند. هیچ یک از داروها میزان ngf را در آمیگدال و ساقه مغز تغییر ندادند. تجویز مزمن کلردیازپوکساید، اثری بر میزان پروتئین ngf در مغز نداشت. نتیجه گیری: داروهای سایکوتروپیک اثرات متفاوتی بر میزان پروتئین ngf در مغز اعمال می کنند. این امر ممکن است با ویژگی درمانی این داروها و اثر آنها بر عملکرد شناختی مرتبط باشد.

Similar items