فاطمه پاک، fatemeh pak cancer research centre, department of immunology, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات سرطان، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران مهدیه شکراللهی، mahdieh shokroallahi cancer research centre, department of immunology, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات سرطان، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران مهدی براتی، mehdi barati cancer research centre, department of immunology, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iran student research committee, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات سرطان، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران و کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران پرویز کوخایی، par viz kokhaei cancer research centre, department of immunology, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranسمنان: دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سرطان و گروه ایمونولوژی
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
درمان سرطان یکی از مهم ترین حیطه های پژوهشی علوم پایه و بالینی در علوم پزشکی می باشد. ایمونوتراپی یا استفاده از سیستم ایمنی برای درمان، پس ازجراحی، شیمی درمانی و رادیوتراپی به عنوان مهم ترین روش مکمل و تاثیرگذار در درمان سرطان مطرح شده و امروزه کارآزمایی های بالینی وسیعی در انواع مختلف آن در حال انجام است. بررسی پیچیدگی برخورد سیستم ایمنی با تومور لازمه ارائه ی راهکار درمانی مناسب جهت ایمونوتراپی سرطان می باشد. ایمونوتراپی سرطان در صورت به کارگیری مستقیم و پاسخ ایمنی فعال اجزای سیستم ایمنی مانند تحریک سلول های سیستم ایمنی بیمار و تزریق مجدد این سلول ها به خود فرد، ایمونوتراپی فعال (active)؛ و در صورت تحریک غیر مستقیم و استفاده از محصولات ایمنی در جهت حذف آنتی ژن های توموری مانند آنتی بادی مونوکلونال، ایمونوتراپی غیر فعال (passive) خوانده می شود. رویکرد دیگر در طبقه بندی روش های ایمونوتراپی سرطان بر پایه اجزای به کار گرفته شده در ایمونوتراپی می باشد که از این حیث می توان به روش های ایمونوتراپی سلولی(dc ،t cell و nk cell)، آنتی بادی مونوکلونال، سایتوکاین تراپی، واکسن های dna و ایمونوتراپی با واسطه ویروس ها و باکتری ها اشاره کرد. نتایج به دست آمده از کارآزمایی های بالینی موید طراحی پروتوکل های ترکیبی ((combined therapy و استفاده از روش های ترکیبی درمان سرطان است که عبارت از ترکیب انواع روش های ایمونوتراپی در کنار شیمی درمانی و یا ترکیب چند روش ایمونوتراپی در کنار یکدیگر است. در این مقاله ضمن مرور تاریخچه دستاوردهای علم ایمونولوژی، چشم انداز آینده درمان سرطان با ابزارهای حاصل از سیستم دفاعی بدن مورد بررسی قرار گرفته است.
درمان سرطان یکی از مهم‌ترین حیطه‌های پژوهشی علوم پایه و بالینی در علوم پزشکی می‌باشد. ایمونوتراپی یا استفاده از سیستم ایمنی برای درمان، پس ازجراحی، شیمی درمانی و رادیوتراپی به عنوان مهم‌ترین روش مکمل و تاثیرگذار در درمان سرطان مطرح شده و امروزه کارآزمایی‌های بالینی وسیعی در انواع
زمینه و هدف: از آنجا که سلولهای دندریتیک (DC) قادر به القای پاسخ ایمنی بر علیه تومور می‌باشند، امروزه علاقه فزاینده‌ای در به‌کارگیری این سلول‌ها در ایمونوتراپی تومور وجود دارد. در مطالعه حاضر سلولهای دندریتیک بهمنظور استفاده در امر تحقیقات و ایمونوتراپی تومور بررسی شدند. روش ب
در تفکر اسلامی اصل، رسیدن به کمال مطلوب الهی است که در نهاد انسان فطرتاً وجود دارد. مسکن سنتی به علت جوابگویی به این نهاد فطری با انسان انس دارد. لذا مسکن سنتی را نمی توان تنها به لحاظ کالبدی، هندسی و فرمی توصیف کرد، بلکه معانی ورای آنها از اهمیت بیشتری برخوردارند. معانی پنهان نا
در علم پزشکی هنوز درمان قطعی تومور و یا کنترل رشد آن چالش بزرگی است. برخلاف آزمایشات کلینیکی، مدلسازی های بیولوژیکی با وقت و هزینه بسیار ناچیز قادر به آنالیز روش های درمانی متفاوت برای مبارزه با سلول های تومور می باشند. هدف از این تحقیق ، مدلسازی تعامل سلول های سرطانی و سیستم ایم
Articleدانشور پزشکیسمانه عرب، samaneh arab school of medicine, tehran university of medical sciencesگروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران معصومه معتمدی، masoumeh motamedi school of medicine, lorestan university of medical sciencesگروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان معصومه خمیس آبادی، masoumeh khamisabadi school of medicine, tehran university of medical sciencesگروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران زهرا غفلتی
مقدمه و هدف: استفاده از سلولهای دندریتیک بارگذاری شده با آنتیژنهای توموری در جایگاه یک اقدام درمانی برای مقابله با تومورها پیشنهادشدهاست. بهمنظور افزایش کارایی سلولهای دندریتیک از عواملی گوناگون، نظیر لیگاند مولکولهای tlr و فراوردههای باکتریایی استفادهمیشود. در این مطال