شیوع سرمی عفونت توکسوپلاسماگوندی در کودکان مناطق روستایی مراوه تپه، استان گلستان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: توکسوپلاسموزیس یکی از شایع ترین عفونت های مشترک بین انسان و حیوانات است که در سراسر دنیا شایع است. شیوع عفونت توکسوپلاسما در مناطق مختلف با توجه به شرایط جغرافیایی، عادات غذایی و سابقه تماس با گربه متفاوت می باشد. هدف از این مطالعه، تعیین میزان شیوع سرمیتوکسوپلاسما گوندیی در کودکان ساکن مناطق روستایی مراوه تپه استان گلستان می باشد. .مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی– مقطعی در سال 1391-1390 بر روی کودکان مناطق روستایی شهرستان مراوه تپه انجام گرفت. در ابتدا اطلاعات هر یک از افراد در پرسشنامه ثبت گردیدسپساز هر فرد 5 میلی لیتر خون جهت انجام آزمایش گرفته شد و نمونه های سرمی جدا شده به دو روش igg-elisa وigm-elisa مورد آزمایش قرار گرفتند. یافته ها: در این بررسی، 340 نفر در محدوده سنی 6 ماه تا 12 سال مورد بررسی قرار گرفتند که 12 نفر (52/3 درصد) (ci 95%= 1/8-4/3) از نظر وجود igg علیه توکسو پلاسما گوندیی مثبت بودند. 7 نفر از این موارد مذکر(3/58 درصد) بودند . بالاترین میزان شیوع ( 6/41 درصد) عفونت توکسوپلاسمایی در افراد مذکر سنین 12-6 ساله، و پایین ترین میزان (3/8 درصد) در افراد مونث زیر 6 سال مشاهده گردید. همچنین در این مطالعه موردی از آنتی بادیigm علیه توکسوپلاسما گوندیی مشاهده نگردید. استنتاج: با توجه به افزایش تیتر آنتی بادی علیه توکسوپلاسما با افزایش سن، می توان با بالا بردن سطح آگاهی افراد جامعه درباره بیماری و پیامدهای آن و ازطرفی تغییر در عادات غذایی و رعایت اصول بهداشتی، میزان شیوع بیماری توکسوپلاسموزیس را کاهش داد.