مقایسه عملکرد مدل کاکس و روش k ـ نزدیکترین همسایگی در تخمین بقای بیماران پیوند کلیه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه و هدف: روش رایج در برآورد بقا، مدل کاکس است که اعتبار نتایج آن، به پذیره مخاطرات متناسب وابسته است. روش k- نزدیکترین همسایگی یک روش ناپارامتری برای احتمالات بقا در جوامع ناهمگن میباشد. هدف این مطالعه مقایسه کارایی مدل کاکس و روش k- نزدیکترین همسایگی (knn) است. روش کار: این مطالعه کوهورت گذشتهنگر بر روی 475 بیمار دریافت کننده پیوند کلیه طی سالهای 1390-1373 شهر همدان میباشد. اطلاعات از پروندههای پزشکی بیماران استخراج شد. مدت زمان بین پیوند کلیه و رد برگشت ناپذیر پیوند به عنوان پاسخ در نظر گرفته شد. برای مدلسازی دادهها، از مدل کاکس و روش knn و برای مقایسه کارایی مدلها از خطای پیشبینی نمره برییر استفاده شد. نتایج: از 475 گیرنده پیوند، 55 نفر (11.50%) رد پیوند داشتند. میزان بقای 5 ، 10 و 15 سال به ترتیب 91.70%، 84.90% و 74.50% بدست آمد. تعداد همسایگی بهینه با روش اعتبار سنجی متقاطع برابر 45 بدست آمد. نمره برییر برای الگوریتم knn در زمانهای 5، 10 و 15 سال 0.003، 0.006 و 0.007 و برای مدل کاکس به ترتیب 0.036، 0.058 و 0.069 بدست آمد. روش knn با تعداد همسایگی 45 خطای پیشبینی کمتری در زمانهای 5، 10 و 15 سال نسبت به مدل کاکس دارد که نشان میدهد این روش عملکرد بهتری دارد. نتیجه نهایی: نتیجه این مطالعه نشان میدهد که پیشبینی روش knn نسبت به مدل کاکس زمانی که حجم نمونه بالا و تعداد متغیرهای پیشگو زیاد است، دقت بالاتری دارد.