Article

تحول ساختاری در منطق نگاری ابن سینا و تأثیر تاریخی آن در دوره اسلامی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

ابن سینا آثار فراوانی در منطق دارد. بررسی مقایسه­ای این آثار­، دو گونه تحول در اندیشه منطقی او را نشان می دهد: تحول در مسئله آفرینی، مفهوم سازی، نظریه پردازی و تحول در ساختار منطق­نگاری. بررسی گونه اخیر، مسئله تحقیق حاضر است. ابن سینا توانست مجموعه منطقیات به میراث رسیده از یونانیان را از رساله های کنار هم نهاده شده به صورت نظام معرفتی منسجم و با ترتیب منطقی، سامان دهد. این تحول ساختاری به تدریج و با جهت گیری اصلاحی و تکمیلی از شفا تا اشارات و درطول نگارش بالغ بر پانزده رساله صورت گرفته است. منطق نگاران دوره اسلامی پس از ابن سینا، یکی از آثار وی به ویژه شفا و اشارات را الگوی تدوین آثار منطقی خود کرده­اند. در این میان اشارات سر آغاز مکتب جدید منطقی شده است. در بررسی تحول ساختاری در آثار منطقی ابن سینا، مباحثی چون الفاظ، مقولات، تعریف، مواد اقیسه و عکس بررسی می شود. این تحقیق زمینه ای برای فرضیه سازی در ترتیب تاریخی آثار ابن سینا فراهم می آورد.

Authors and affiliations
  1. احد فرامرز قراملکی — استاد دانشگاه تهران