تاثیر مایع رویی سلول های اپیتلیال پوست و اندوتلیال ورید ناف انسان، در القای بلوغ سلول های دندریتیک نوع یک
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: پتانسیل بالای سلول های دندریتیک در عرضه آنتی ژن و نقش آنها به عنوان یک اجوانت سلولی و از همه مهم تر قابلیت تولید و دستکاری آنها در شرایط محیط کشت، این فرصت را به وجود آورده که از آنها در ایمونوتراپی سرطان، جلوگیری از رد پیوند، درمان آلرژی و بیماری های خود ایمن و درمان برخی بیماری های عفونی استفاده کنند. هدف از این پژوهش تولید سلولهای دندریتیک کارآمد جهت استفاده در ایمنوتراپی و سلول درمانی می باشد.روش بررسی: تولید سلول های دندریتیک در دو مرحله صورت گرفت که در مرحله اول سلول های مونوسیت تحت تاثیر سیتوکاین های gm-csf و il-4 به سلولهای دندریتیک نابالغ تبدیل شدند و در مرحله دوم این سلولها در حضور مایع رویی سلول های اپیتلیال پوست(a375) و سلول های اندوتلیال ورید ناف انسان(huvec) و عوامل بلوغ، به سلولهای دندریتیک بالغ تبدیل شدند و از لحاظ توانایی فاگوسیتوز و فنوتیپ و میزان تحریک لنفوسیت های t و مقدار سایتوکین های تولید شده مورد ارزیابی قرار گرفتند.نتایج: سلول های دندریتیک تولید شده با تغییر وضعیت از حالت نابالغ به بالغ، قدرت بیگانه خواری شان به شدت کاسته شد، بروز نشانگرهای سطحی در آنها افزایش یافت و توانایی تحریک سلول های t در آنها تقویت شده بود و میزان ترشح سایتوکین های il-12 در آنها افزایش یافته بود.نتیجه گیری: مایع رویی سلول های اپیتلیال پوست و اندوتلیال ورید ناف انسان، باعث القای بلوغ سلول های دندریتیک مشتق از مونوسیت می گردند و باعث بهبود فنوتیپ و عملکرد سلول های دندریتیک می شوند و همچنین باعث تولید dc1 و th1 در شرایط آزمایشگاهی می گردند.