رابطه شغل پدران با بدخیمی لوسمی و لنفوم غیر هوچکین در کودکان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: در طی دو دهه گذشته انسیدانس بدخیمی یک درصد در سال افزایش داشته است. شایعترین بدخیمیها در اطفال لوسمی و لنفوم است. ریسک فاکتورهای محیطی از جمله هیدروکربنها، حشره کشها و سموم کشاورزی در مشاغلی از قبیل کشاورزی، نقاشی و کار با هیدروکربنها در تماس شغلی پدران و بدخیمی در فرزندان مورد هدف و بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: مطالعه case control و به روش cross- sectional بر روی 78 کودک مبتلا به لوسمی حاد (aml,all) و لنفوم غیرهوچکین مراجعه کننده به درمانگاه خون و انکولوژی بیمارستان شهید صدوقی یزد(1381 لغایت 1384) و 78 کودک سالم هم سن و هم جنس صورت پذیرفت. اطلاعات توسط پرسشنامه تکمیل و آنالیز آماری شد. نتایج: در گروه مورد 9/44 % دختر و 1/55% پسر بود که بیشترین درصد سن تشخیص در گروه سنی 5-3 سال (6/29%) بود. درصد مشاغل این گروه 75/57% کشاورز، 7/16% نقاش و تماس با هیدروکربن، 4/6% کارگر میباشد نتایج آزمون آماری chi- square نشان میدهد که بین مشاغل پدران دو گروه مورد و شاهد اختلاف معنیداری (00/0=p) وجود دارد. نتیجهگیری: چون مشاغل کشاورزی و نقاشی و تماس با هیدرو کربن در گروه مورد بیش از گروه شاهد بوده است، انتظار میرود تا نکات ایمنی در مورد مشاغل پدران و تماس با ریسک فاکتورهای محیطی رعایت شود.