آیا مشکل بودن انجام بی حسی نخاعی قابل پیش بینی است؟
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پیش زمینه و هدف : انجام بیحسی نخاعی گاهی با دشواری صورت میگیرد. مطالعه حاضر جهت ارزیابی ارزش پیش بینی کننده متغییرهای مختلف بیمار به خصوص نشانه های استخوانی پشت بیمار به عنوان عامل اصلی در دشواری انجام بی حسی نخاعی صورت گرفته است. مواد و روش کار : تعداد 190 بیمار در کلاس asa ii , i و بدون محدودیت سنی که تحت جراحی روی اندام تحتانی یا سزارین قرار می گرفتند، در یک مطالعه مقطعی تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک، شاخص توده بدنی و score آناتومی مهره های کمری آنها ثبت گردید. در هنگام انجام بی حسی نخاعی، فضای انجام بیحسی و چگونگی انجام بیحسی ثبت شده و مشکل بودن انجام بیحسی نخاعی با کمک آنالیز دادهها و با استفاده از آزمون correlation coefficient, spearman's rho بررسی گردید. یافتهها : بررسی دادهها نشان داد که بین score آناتومیک ستون فقرات و دشواری انجام تکنیک بیحسی اسپاینال، ارتباط مستقیم قوی وجود دارد(correlation coefficient = 0.750, p< 0.01) . هر چند ارتباط بین وزن بیماران و درجه دشواری انجام بیحسی نخاعی ضعیف بود(correlation coefficient = 0.330, p< 0.01) ، ولی بین شاخص توده بدنی [1] با درجه دشواری انجام بیحسی نخاعی ارتباط مستقیم وجود داشت (correlation coefficient = 0.466, p< 0.01) و بین قد بیماران و درجه دشواری انجام بیحسی نخاعی ارتباطی وجود نداشت(correlation coefficient = -0.013) . بحث و نتیجه گیری : به نظر میرسد گنجاندن معاینه بالینی پشت بیمار در ارزیابی قبل از عمل بیماران براساس یک اسکور بندی مناسب و ثبت آن در پرونده همانند اسکور بندی mallampati در لوله گذاری داخل تراشه مشکل، میتواند در پیش بینی دشواری انجام بیحسی نخاعی ارزشمند باشد.