مدل سازی توام داده های بقا و طولی و کاربرد آن در بررسی عوامل موثر بر آسیب حاد کلیوی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: در بسیاری از کارآزماییهای بالینی و مطالعات پزشکی دادههای بقا به همراه اندازههای مکرر جمع آوری میشوند. وقتی هر دوی این خروجیها از یک فرد مشخص ثبت شده و متغیر بقا به نشانگر زیستی طولی وابسته باشد، استفاده از مدل توام بقا و طولی توصیه می شود. روش کار: در این مطالعه گذشته نگر، 84 بیمار که تحت جراحی بای پس عروق کرونری قرار گرفته و طی سال های 80 تا 88، پس از جراحی در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان جماران تهران، بستری بودند، برای مطالعه انتخاب شدند. رویداد مرحله ریسک آسیب حاد کلیوی (کاهش 25% از مقدار اولیه gfr) بهعنوان رویداد تحلیل بقا و اندازه گیریهای مکرر حجم ادرار تا رسیدن به این رویداد، داده های طولی مطالعه را تشکیل دادند. یافته ها: نتایج بهدست آمده در این مطالعه نشان داد که سن بالاتر (112/1hr=)، جنسیت مرد (307/4hr=)، تعداد بیشتر رگهای جراحی شده (874/1hr=) در کاهش مقدار gfr و بروز مرحله ریسک آسیب حاد کلیوی موثر بوده اند. نتیجه گیری: در این مطالعه این نتیجه حاصل شد که کاهش حجم ادرار میتواند نشانگر پزشکی مناسبی برای بروز مرحله ریسک آسیب حاد کلیوی باشد. همچنین با توجه به این که مدل توام وابستگی بین دو پاسخ طولی و بقا ر ا در نظر می گیرد، نتایج دقیق تری نسبت به مدل های رایج به دست می دهد.