موفقیت زادآوری و نرخ بقای روزانه باکلان در کلنی رامسر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
باکلان از گونه های وابسته به اکوسیستم های دریایی و آب شیرین است و در بالای زنجیره غذایی این اکوسیستم ها قرار دارد. لذا اینگونه شاخص مناسبی برای بررسی تغییرات زیستی، آلودگی ها و سایر فعالیت های انسانی مؤثر بر این زیستگاه ها است. در این تحقیق وضعیت جوجه آوری باکلان در کلنی رامسر، در یک فصل زادآوری از اسفند 1381 تا اواخر تیر 1382 مورد مطالعه قرار گرفت و عوامل مؤثر در موفقیت تولید مثل آن بررسی شدند. نرخ بقاء روزانه در مراحل مختلف با استفاده از روش های mayfield و maximum likelihood محاسبه گردید. میانگین تعداد همزادان 03/3 در آشیانه های نمونه بود و زادآوران اوائل فصل به طور معنی داری تعداد همزاد بیشتری داشتند. همچنین همبستگی مثبتی بین اندازه آشیانه ها با تعداد همزادان و موفقیت زادآوری دیده شد. موفقیت زادآوری محاسبه شده در آشیانه های نمونه 88/2 (حدود 80 درصد تخم های اولیه) بود. موفقیت زادآوری در زادآوران اوائل و اواخر فصل تفاوت معنی داری نداشت. میزان نرخ بقاء روزانه نیز در مراحل پرورش جوجه ها بیشتر از دوره تفریخ بوده و تلفات بیشتری دراین دوره وجود داشت. به طور کلی نتایج نشان داد که منطقه کلنی رامسر در مقایسه با سایر کلنی های مطالعه شده شرایط مناسب تری برای زادآوری باکلان دارد.