Article

مطالعه تغییرات سیتوکین ها در بیماران آلوده به ژیاردیا لامبلیا در مقایسه با افراد سالم

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: ژیاردیوزیس انسانی، عفونتی است ناشی از تک یاخته تاژکدار ژیاردیا لامبلیا که در روده باریک زندگی می کند و ضمن آسیب ناحیه علایم معدی ـ روده ای نیز ایجاد می کند. این عفونت انگلی، انتشار جهانی با شیوع متغیر 5% تا 30% دارد. نقش هر دو نوع پاسخ ایمنی هومورال و سلولی در دفاع میزبان علیه انگل ثابت شده است و از آنجا که چگونگی پاسخ ایمنی تحت تاثیر مستقیم نوع و مقدار سیتوکین های ترشح شده قرار دارد، مطالعه تغییرات سیتوکینی در بیماران اهمیت بسزایی دارد. روش بررسی: در این مطالعه سطح سرمی اینترلوکین های 2- 4- 6- 17و 23 در بیماران مبتلا به ژیاردیوز و نیز افراد سالم اندازه گیری و مورد مقایسه قرار گرفته است. پس از تهیه نمونه خون ناشتا از داوطلبین، سنجش میزان سیتوکین ها به روش الایزا انجام شد. یافته ها: در مطالعه حاضر میزان il-2 و il-6 در افراد آلوده بصورت معنی داری بیش از افراد سالم بود، لیکن مقدار il-4 در افراد آلوده کاهش معنی داری داشت(0001/0p=)؛ همچنین برای اولین بار میزان il-17 و il-23 در افراد مبتلا به ژیاردیوز اندازه گیری شد که میزان این سیتوکین ها در افراد آلوده بصورت معنی داری بیش از افراد سالم بود(به ترتیب 044/0p= و 03/0p=). نتیجه گیری: پاسخ دفاعی میزبان در برابر عفونت های انگلی تحت تاثیر مستقیم سیتوکین ها قرار دارد. افزایش اینترلوکین های 2، 6، 17 و 23 در مبتلایان به ژیاردیوز احتمالاً ناشی از پاسخ دفاعی بوده و همراه التهاب موضعی روده ها می باشد.

Similar items