بررسی اثر تزریق عامل سلول بنیادی بر میزان فعالیت آنزیمهای گلوتاتیون-اس- ترانسفراز و بهبود آسیبهای بافتی در کبد موشهای تحت مسمومیت حاد با استامینوفن
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: دوزهای بالای استامینوفن ایحاد آسیبهای کبدی میکند. عامل سلول بنیادی و گیرنده آن c-kit باعث بهبود آسیبهای کبدی ناشی از سمیت استامینوفن میشوند. مطالعه حاضر به بررسی اثر فاکتور سلول بنیادی بر فعالیت آنزیمهای گلوتاتیون-اس- ترانسفراز در سمیت استامینوفن پرداخته است. مواد و روشها: 45 سر موش نر نژاد balb/c به 3 دسته هر یک شامل 3 گروه ( هر گروه 5 سر) تقسیم شدند: 1) تزریق 300 میلیگرم / کیلوگرم وزن بدن استامینوفن درون صفاقی 2) تیمار با 40 میکروگرم / کیلوگرم وزن بدن فاکتور سلول بنیادی، 30 دقیقه پس از تزریق استامینوفن (300 میلیگرم / کیلوگرم وزن بدن) و 3) تیمار با نرمال سالین (گروه کنترل). دسته موشها بهترتیب پس از 1، 12 و 24 ساعت کشته شدند. ارزیابی سمیت با آسیبشناسی کبد و سنجش نشانگرهای سرمی آسیب کبدی (آلانین آمینو ترانسفراز و آسپارتات آمینو ترانسفراز) در موشهای دسته 24 ساعت انجام شد. میزان پروتئین c-kit، و فعالیت آنزیمهای گلوتاتیون-اس- ترانسفراز سنجش شد. نتایج: مشاهدات هیستوپاتولوژی و افزایش معنیدار (05/0p<) سطح آلانین آمینو ترانسفراز و آسپارتات آمینو ترانسفراز، سمیت کبدی ناشی از تزریق دوز 300 میلیگرم / کیلوگرم وزن بدن از استامینوفن را نشان داد. فاکتور سلول بنیادی باعث افزایش معنیدار فعالیت گلوتاتیون-اس- ترانسفرازها و کاهش معنیدار در میزان پروتئین c-kit پس از 24 ساعت شد. نتیجهگیری: اتصال فاکتور سلول بنیادی به گیرنده آن (c-kit) در کبد باعث بهبود آسیبهای کبدی ناشی از استامینوفن به واسطه افزایش فعالیت گلوتاتیون-اس- ترانسفرازها در کبد موش میشود.