مقاله کوتاه: بررسی ایمونوگلوبولین igg ضد کریپتوسپوریدیوم پارووم در نوزادان موش balb/c آلوده شده

masoumeh ahmadian، m.sc., department of parasitology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran javid sadraei، assistant professor, department of parasitology and entomology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran ahmad zavaran hosseini، professor, department of immunology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف: کریپتوسپوریدیوزیس یک بیماری انگلی است که توسط تک یاخته‏ای کوچک از جنس کریپتوسپوریدیوم ایجاد می‏شود. انتقال عفونت به‏صورت مدفوعی- دهانی، از طریق تماس مستقیم یا غیرمستقیم و از طریق مواد غذایی یا نوشیدنی است. هدف از این مطالعه، بررسی ایمونوگلوبولین igg ضد کریپتوسپوریدیوم پارووم در نوزادان موش balb/c آلوده شده است. مواد و روش‏ها: اووسیست‏ها از نمونه‏های مدفوع اسهالی گوساله‏های جوان جمع‏آوری و خالص شده در محلول نگاهدارنده دی کرومات 5/2 درصد و در یخچال 4 درجه نگهداری شدند. 40 نوزاد موش (3-4 روزه) balb/c در هشت گروه پنج تایی شامل چهار گروه نمونه و چهار گروه کنترل استفاده شد و سپس 105×5 اووسیست به گروه‏های نمونه، از راه دهانی به کمک لوله گاواژ تلقیح شد. از قلب موش‏های گروه‏های نمونه و کنترل روزهای 6، 9، 12، 16 بعد از تزریق خون‏گیری و سرم‏ها در شرایط استریل ذخیره شد. ایمونوگلوبولین‏ها به روش رسوب‏دهی نمک استخراج و برای تأیید وجود ایمونوگلوبولین‏ها از روش sds-page استفاده شد. نتایج: آنتی‏بادی‏های به‏دست آمده توسط روش وسترن بلات تجزیه و تحلیل شد. افزایش ترشح آنتی‏بادی در نوزادان موش آلوده به اووسیست کریپتوسپوریدیوم پارووم، از نوع igg تأیید شد و میزان میانگین جذب نوری آن از 099/0 ± 35/0 در روز 6 بعد از تزریق به میزان 099/0 ± 6776/0 افزایش یافت؛ در حالی‏که میزان جذب نوری گروه‏های کنترل در روز ششم 016/0 ± 244/0 بود و در روز 16 فقط به 016/0 ± 322/0 افزایش یافته بود و این افزایش در گروه‏های مورد، نسبت به گروه‏های کنترل از نظر آماری تفاوت معنی‏داری را نشان داد (05/0>p). نتیجه‏گیری: آنتی‏بادی بررسی شده در این مطالعه در نوزادان موش آلوده به اووسیست کریپتوسپوریدیوم از نوع igg بود که علیه غشای خارجی اووسیست ترشح می‏شود و اختلاف معنی‏داری در نوزادان موش گروه مورد نسبت به گروه کنترل مشاهده شد.