ارزیابی ایمنی‌زایی پلاسمید کدکننده ژن کامل راپتری-۲ توکسوپلاسما گوندی در موشهای balb/c
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: توکسوپلاسما گوندی یک انگل تکیاخته ای داخل سلولی است که موجب بیماری توکسوپلاسموزیز در انسان و حیوان می شود. در سالهای اخیر پیشرفت چشمگیری در زمینه شناخت کاندیدهای مناسب واکسن که باعث القای پاسخهای ایمنی مؤثر می شود، صورت گرفته است. در این مطالعه، از ژن کامل راپتری-2 توکسوپلاسما گوندی برای ساخت dna واکسن استفاده شد و در نهایت پاسخ های ایمنی ناشی از این ژن در مقایسه با گروه های کنترل ارزیابی شد. مواد و روشها: ایمنی‌زایی موش های balb/c سهبار و بهصورت عضلانی (به فاصله سه هفته) توسط pc-rop2 (بهعنوان گروه شاهد) و pc dna3 و فسفات بافر سالین (بهعنوان گروههای کنترل) انجام پذیرفت. بعد از انجام ایمونیزاسیون، پاسخ های ایمنی ناشی از آن به کمک اندازهگیری سطح آنتیبادی و سطح سیتوکین ها ارزیابی شد. نتایج: نتایج حاصل از اندازهگیری سیتوکین های اینترفرون گاما و اینترلوکین 4 نشاندهنده مقادیر بالای اینترفرون گاما و مقادیر پایین اینترلوکین 4 در گروه های واکسینه شده با pc-rop2 در مقایسه با گروههای کنترل بود. این نتایج نشان میدهد که پاسخ ایمنی سلولی th1 در موش هایی که با pc-rop2 واکسینه شده اند در مقایسه با موش های گروههای کنترل که با پلاسمید خالی pc-dna3 و فسفات بافر سالین واکسینه شده اند، به شدت تحریک شده است. اندازهگیری آنتیبادی کل igg اختلاف معنیدار را بین گروههای مورد و کنترل تأیید کرد (05/0>p). همچنین میزان بقای موش ها در گروه های مورد و کنترل بعد از انجام چالش ارزیابی شد. نتایج بهدست آمده نشان داد که میزان بقای موشهایی که با پلاسمید pc-rop2 ایمن‌سازی شدند، با گروههای کنترل اختلاف معنیدار دارند (05/0>p). نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان می دهد که pc-rop2 بهعنوان dna واکسن در القای پاسخ های ایمنی همورال و سلولی مؤثر بوده و همچنین در افزایش طول عمر موشها در برابر توکسوپلاسموزیز تا اندازه ای مفید است.