Article

بسط راهبردهای پایداری اکولوژیک برای افزایش تاب آوری محیط زیست شهری (نمونة موردی: مناطق 1 و 3 شهرداری تهران)

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

تفکر تاب آوری در سیستم های پیچیده مانند شهرها درک پویایی و روابط غیرخطی در این نوع سیستم ها را میسر می سازد. این تفکر، در بستر اکولوژی شهری مدرن امکان یکپارچه سازی عوامل انسانی و اکولوژیکی در سیستم های شهری و درک تعاملات بین آنها، بسط راهبردهای پایداری با توجه به تعاملات شناسایی شده را فراهم می آورد. در این راستا، با استفاده از مدل مفهومی آلبرتی و همکاران می توان نیرو محرکه های بیوفیزیکی، انسانی، الگوها، فرایندها و آثار آنها در شهر را شناخت و متناسب با شرایط و روابط شناسایی شده نوع جهت گیری راهبردی شامل حفاظتی، تدافعی، تهاجمی، یا فرصت طلبانه برای ایجاد تاب آوری شهری را تعیین کرد. در این تحقیق تهران به عنوان نمونة مطالعة موردی انتخاب شده است. بعد از تعریف فاکتورهای موثر بر تاب آوری محیط زیست شهری، مناطق 1 و 3 شهرداری تهران به عنوان یک پهنه همگن مورد مطالعه قرار گرفت ، این پهنه با هدف درک رابطة ساختار، عملکرد، آثار و پاسخ ها بر اساس مفاهیم اکولوژی شهری انتخاب شد و با توجه به درک حاصل از این پهنه در مدل مذکور، انواع جهت گیری راهبردی به شکل مکان دار در پهنة مورد نظر بسط داده شد. اتخاذ چنین رویه ای در مطالعات مرتبط با تاب آوری شهری، به برنامه ریزان برای اتخاذ تصمیماتی جهت حفظ و ارتقاء فرصتهای موجود و بالقوه و خدمات اکوسیستمی در شهر کمک می کند.

Authors and affiliations
  1. پرستو پریور — دانشگاه تهران، دانشجوی دکترای برنامه ریزی محیط زیست دانشکدة محیط زیست
  2. شهرزاد فریادی — دانشگاه تهران، دانشیار گروه برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست، دانشکدة محیط زیست
  3. احمدرضا یاوری — دانشیار گروه برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست، دانشکدة محیط زیست، دانشگاه تهران
  4. اسماعیل صالحی — دانشگاه تهران، دانشیار گروه برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست، دانشکده محیط زیست
  5. پگاه هراتی — دانشکاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات ، دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد محیط زیست

Similar items