تشخیص سریع آسیب حاد کلیوی بدنبال جراحی قلب باز با بیومارکر l-fabp
مینا میرباقری، mirbagheri m tehran, iran department of molecular & cellular biology, khatam university, tehran, iranدانشگاه خاتم، تهران ،ایران حمیدرضا تقی پور، taghipour h r baghi yatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه بقیه ا..(عج) ، تهران ، ایران نیما فرهادی، farhadi n baghi yatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)، تهران، ایران لیلا میر باقری، mirbagheri l islamic azad university, tehran, iranواحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران عباسعلی ایمانی فولادی، imani foladi aa baqiyatallah university of medical scienes, tehran,iranدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) ، تهران، ایران محمدرضا نورانی، nourani m r baghi yatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده زمینه و هدف : آسیب حاد کلیوی (aki) اغلب به دنبال جراحی قلب باز ایجاد می شود. در حال حاضر از کراتینین سرم به عنوان شاخصی برای شناسایی آسیبهای حاد کلیوی استفاده میگردد که تاخیری و غیر قابل اعتماد است و بایستی از روش های مطمئنی مانند اندازه گیری غلظت بیو مارکر l-fabp (ایزوفرم کبدی پروتئینهای متصل شونده به اسیدهای چرب) در نمونه ادرار برای تشخیص سریع و دقیق استفاده کرد. روش بررسی: نمونه ادرار 18 بیمار قلبی کاندیدای عمل جراحی قلب باز در زمانهای مختلف قبل از عمل ، 2، 4، 8 و24 ساعت بعد از عمل جمع آوری و میزان بیان پروتئین l-fabp با تکنیک الایزا مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج تست الایزا نشان داده است که در 4 بیمار روند افزایشی سطح بیومارکر l-fabp نشانگر پیش آگهی آسیب به کلیه و 14 مورد بدون این پیش آگهی بوده است. میانگین غلظت l-fabp ، 8 ساعت بعد از عمل جراحی در بیماران با پیش آگهی آسیب حاد کلیوی حدود 17 برابر افزایش داشته است. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این تحقیق و تحقیقات مشابه می توان l-fabp را به عنوان یک بیومارکر دقیق و سریع برای تشخیص آسیب حاد کلیوی معرفی نمود
مقاله پژوهشیمقدمه: بایپس قلبی- ریوی و آسیب خونرسانی مجدد منجر به آزاد شدن رادیکالهای آزاد و واسطههای التهابی میگردد. استفاده از آنتیاکسیدانها حین بایپس قلبی- ریوی، به یک استراتژی برای نجات میوکارد از حملهی این رادیکالها تبدیل شده است. هدف از این پژوهش، بررسی اثر ان-استی
Articleمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانهوشنگ اکبری، hooshang akbari علوم پزشکی مازندران عطیه نیک خواه، attieh nikkhah علوم پزشکی مازندران احد علیزاده، ahad alizadeh علوم پزشکی مازندران
سابقه و هدف: نارسایی حاد کلیوی وضعیت خطرناکی بعد از عمل جراحی قلب باز می باشد که علاوه بر افزایش مرگ و میر، باعث افزایش هزینه های بیمارستانی می گردد. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع نارسایی حاد کلیوی و عوامل مرتبط با آن در بیماران جراحی قلب باز بود. مواد و روش ها: مطالعه توصیفی-
سابقه و هدف: آسیب حاد کلیوی (AKI) از عوارض مهم پس از جراحیهای ارتوپدی ماژور است که میتواند با افزایش طول بستری و عوارض بعدی همراه باشد. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی AKI و بررسی عوامل خطر مرتبط در بیماران تحت جراحی ارتوپدی ماژور انجام شد. مواد و روشها: این پژوهش بهصورت توصی
Articleبیهوشی و دردمهدی فتحی، mehdi fathi assistant professor of anesthesiology, mashad university of medical sciences, mashadاستادیار و فلوشیپ بیهوشی قلب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد فرناد ایمانی، farnad imani associate professor of anesthesiology, tehranuniversity of medical sciences, rasoulakram medical cenدانشیار بیهوشی، بیمارستان رسول اکرم(ص)، دانشگاه علوم پزشکی تهران (پردیس همت) مرجان جودی، marjan joudi assistant professor of surgery, mashad university of medical sciences, mashadاستادیار جراحی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد وحید گودرزی
زمینه هدف: اختلال عملکرد کلیوی در بیماران جراحی معمولاً مولتی فاکتوریال است. شایعترین علت آن نکروز حاد توبولی atnو آسیب نفرونها در اثر هیپوکسی میباشد. بدون شک وقایع اتّفاق افتاده در طول عمل نظیر هیپوکسی و هیپوتانسیون نقش عمدهای در این زمینه دارند. بعلاوه در میان عوامل خطر قبل
سابقه و هدف: نارسایی حاد کلیوی وضعیت خطرناکی بعد از عمل جراحی قلب باز میباشد که علاوه بر افزایش مرگ و میر، باعث افزایش هزینههای بیمارستانی میگردد. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع نارسایی حاد کلیوی و عوامل مرتبط با آن در بیماران جراحی قلب باز بود. مواد و روشها: مطالعه توصیفی- مق
Background: Renal dysfunction in the surgical patient is usually multifactorial: the most common cause is acute tubular necrosis (ATN) as a result of hypoxic damage to renal cells. Intra-operative events such as hypoxia and hypotension undoubtedly play an important role in this r