Article

اثر تزریق سیستمیک وازوپرسین بر تعدیل واکنش های اضطراب در موش سوری

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده مقدمه: شواهد قبلی نشان می دهند که احتمالا وازوپرسین بعنوان یک نروترانسمیتر می تواند در تعدیل واکنش های اضطرابی نقش داشته باشد. هدف: هدف پژوهش حاضر ارزیابی نقش وازوپرسین بر تعدیل اضطراب در مدل ماز بعلاوه ای شکل مرتفع بوده است. مواد وروش ها: در این پژوهش از موشهای سوری نر با میانگین وزنی 30 - 25 گرم استفاده گردید. در ابتدا حیوانات به طور تصادفی به سه گروه آزمایش و کنترل تقسیم گردیدند. سپس به گروه های آزمایش وازوپرسین g/kg μ10-5 و به موشهای گروه کنترل هم حجم آن نرمال سالین 10 دقیقه قبل از آزمون بصورت داخل صفاقی تزریق شد. سپس موش ها در جهت افزایش فعالیت حرکتی و حس کنجکاوی به مدت 5 دقیقه دریک جعبه با دیواره های مشکی قرار داده شدند و پس از آن در فواصل زمانی تنظیم شده به ماز بعلاوه ای منتقل گردیدند وبه مدت 5 دقیقه شاخص های استاندارد ارزیابی اضطراب از طریق مشاهده در آنها بررسی وثبت گردید. نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که وازوپرسین در هر دو دوز در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری موجب افزایش تعداد ورود و درصد مدت زمان سپری شده برروی بازوی باز شده است (p<0.01 ). نتیجه گیری: یافته های فوق نشان می دهد که وازو پرسین نقش مهمی در تعدیل واکنش های اضطرابی در مدل ارزیابی ماز بعلاوه ای دارد.

Similar items