بررسی پراکندگی جغرافیایی سرطان های مهم ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: سالانه در جهان 10 میلیون نفر با تشخیص سرطان روبرو می شوند و حدود 6 میلیون نفر از آنها فوت می کنند. این مطالعه با هدف بررسی توزیع جغرافیایی (کشوری) سرطان و عوامل محیطی مؤثر بر توزیع آنها در ایران انجام شده است. روش کار: مطالعه حاضر بر مبنای اطلاعات موجود است که به منظور تعیین توزیع فراوانی بروز ده سرطان شایع کشور (کارسینوم های معده، مری، کلورکتال، مثانه، ریه، سیستم اعصاب مرکزی، غدد لنفاوی، پروستات، تخمدان و پستان) از نقشه سازی داده های بروز تعدیل شده سنی asr)) مربوط به هر استان، بر روی نقشه کشور با نرم افزار arcgis 9.3 در سال های 1384 تا 1385 توسط ﻣﺮﻛﺰ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺑﻴﻤﺎریﻫﺎ (اداره ﺳﺮﻃﺎن) انجام شده است، می باشد و همچنین به منظور تعیین عوامل خطر محیطی، مطالعه مروری از منابع اطلاعاتی دیجیتال در دسترس شامل منابع عمومی و منابع انگلیسی و فارسی از جمله: scopus، pubmed، iranmedex، irandoc، sid و magiran و جستجوی دستی از کتاب ها و دستورالعمل ها با کلید واژه های مورد نظر انجام شد. نتایج: از نظر جغرافیایی بروز برخی سرطان ها در نواحی مختلف کشور متفاوت است. در سالهای 1384 تا 1385asr، سرطان 4/102 و 3/117 در 100000 در میان زنان و مردان است که این میزان سرطان در شمال بیش از جنوب ایران و بین پایگاه های داده متفاوت است که ممکن است به دلیل روش ثبت و تفاوت سایت باشد. فاکتورهای سبک زندگی، عوامل عفونی، مواجهه های محیطی و عوامل داخلی بدن، با انواع خاصی از سرطان ها این اختلافات را تا حدی توجیه می کند. نتیجه گیری: توسعه، استقرار و اجرای برنامه جامع ملی کنترل سرطان باید اولین اولویت برای سیاست گذاران سلامت و درمان باشد و به نظر می رسد ارتش با توجه به پراکندگی کشوری در صورت دارا بودن سامانه ثبت و کنترل موارد سرطان می تواند کمک بزرگی به گردآوری و تحلیل اطلاعات کند.