ارتباط بین فهم و زبان دراندیشه ویتگنشتاین و گادامر
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ویتگنشتاین متأخر و گادامر معتقدند فهم متضمن کاربرد است. در اندیشه آنها، حضور ِ«دیگری» در فهم راستین نمایان میشود. ویتگنشتاین برآن است که ما نمی توانیم هیچ شکل زندگی خاصی را مستقل از شکلهای دیگر زندگی بفهمیم. گادامر نیز میگوید «من» نسبت به گفتههای دیگری گشوده است، زیرا گفتگوی واقعی فقط با چنین گشودگی ای میسر میشود. از دیدگاه ویتگنشتاین، اساساً داشتن زبان خصوصی برای انسان مقدور نیست، زیرا قواعد حاکم بر کاربرد واژههای مبین حسیات، قواعدی همگانی و اجتماعی اند. ما این قواعد را در صحنهجامعه و در گفتگو با دیگران یاد میگیریم و به کار می بندیم. نزد گادامر نیز زبان محیطی است که در آن، دو طرف گفتگو به فهم متقابل می رسند و ویژگی هر گفتگوی راستین این است که دو طرف گفتگو برای دیدگاه و گفته های یکدیگر ارزش قائل باشند.
Authors and affiliations
- قاسم فضلی — دکترای فلسفه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات