معرفی یک مورد بیمار مبتلا به کارسینوم نورواندوکرین نازوفارنکس
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: کارسینوم نورواندوکرین از جمله نئوپلاسم های سیستم نورواندوکرین می باشد که مشتمل بر ارگان هایی است که سلولهای apud(amine precursor uptake & decarboxylation) در آنها ناشایعند. در بدن انسان، شایع ترین محل کارسینوم، دستگاه gi(gastrointestinal) و ریه می باشد. این تومورها از نظر هیستولوژیک، با واکنش های مثبت نسبت به رنگهای نقره و به مارکرهای اختصاصی بافتهای نورواندوکرین مثل nse(neuron-specific enolase)، سیناپتوفیزین و کروموگرانین a مشخص می شوند. معرفی بیمار: بیمار خانم 74 ساله ای بود که با مشکل گرفتگی بینی 6 ماهه، اپیستاکسی، آنوسمی و کاهش شنوایی مراجعه کرده بود. در معاینه، توده ای پولیپویید و عروقی در نازوفافکس دیده شد. در سی تی اسکن، توده ای هموژن و ایزودانس در نازوفارنکس، بدون خوردگی استخوانی وجود داشت. نتیجه گیری: پس از تایید تشخیص تومور کارسینویید با واسطه مارکرهای اختصاصی و با رنگ آمیزی های مخصوص، فاکتورهایی برای پیش بینی بدخیمی تومور وجود دارد. در درمان تومورهای بدخیم نورواندوکرین، بویژه واریانت های مهاجم تومور، کموتراپی سیستمیک بویژه cisplatin و etoposide موثر است؛ نقش رادیوتراپی، palliative است.