مقایسه روش های کوچک مقیاس کردن و مدل های aogcm در بررسی تاثیر تغییر اقلیم در مقیاس منطقه ای
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در تحقیقات تغییر اقلیم، استفاده از خروجی مدل های گوناگون aogcm، روش های کوچک مقیاس کردن و سناریوهای انتشار گازهای گلخانه ای بر نتایج نهایی تأثیر می گذارند. در این مقاله سعی شده است تا چارچوبی برای بررسی وضعیت اقلیم منطقه ای تحت تاثیر روش های گوناگون کوچک مقیاس کردن و مدل های aogcm عرضه شود. یکی از مشکلات عمده در استفاده از خروجی مدل های aogcm (atmosphere-ocean general circulation model)، کم بودن درجه تفکیک آنها (resolution), نسبت به منطقه مورد بررسی است که کوچک مقیاس کردن (downscaling) آنها را با استفاده از روش های مناسب، ضروری می سازد. در این تحقیق عملکرد دو روش زمین آماری کریجینگ و وزن دهی عکس فاصله (inverse distance weighting, idw) در کوچک مقیاس کردن متوسط ماهانه دما و بارندگی دوره پایه 30 ساله (2000-1971) 7 مدل aogcm - عرضه شده در سومین گزارش ipcc- شاملccsr/nies: cgcm2, csiro mk2, echam4/ opoyc3, gfdl r30, hadcm3, وncar doe pcm. با تعداد سلول های محاسباتی گوناگون در اطراف موقعیت موردنظر که حوزه آبریز زاینده رود بوده است مورد ارزیابی قرار گرفت. درنهایت روش idw با 8 سلول محاسباتی انتخاب شد. سپس بر این اساس، سناریوهای فصلی تغییر اقلیم دما و بارندگی در سه دوره 2039-2010، 2069-2040 و 2099-2070 میلادی از خروجی مدل های aogcm فوق تحت سناریوهای موجود sres (special report on emission scenario) برای منطقه مورد بررسی، کوچک مقیاس شدند. نتایج نشان می دهد که صرف استفاده از خروجی یک مدل aogcm تحت یک سناریوی انتشار گازهای گلخانه ای نمی تواند نتایجی منطقی برای برنامه ریزی های مربوط به کاهش اثرات مخرب پدیده تغییر اقلیم در پی داشته باشد.