بررسی تاثیر پماد حاوی روغن کنجد، عسل و کافور (کیمیا) بر زخم های فشاری در بیماران دیابتی
آرش محمدی توفیق، arash mohammadi tofigh imam hossein hospital, shahid madani ave,tehran,iranتهران، خیابان شهید مدنی ،بیمارستان امام حسین (ع) غلامحسین حیات اله، gholamhossein hayatollah imam hossein hospital, shahid madani ave,tehran,iranتهران، خیابان شهید مدنی ،بیمارستان امام حسین (ع) خسرو ایازی، khosro ayazi imam hossein hospital, shahid madani ave,tehran,iranتهران، خیابان شهید مدنی ،بیمارستان امام حسین (ع) محمد علی حسینیان، mohammad ali hosseinian imam hossein hospital, shahid madani ave,tehran,iranتهران، خیابان شهید مدنی ،بیمارستان امام حسین (ع) بهزاد نعمتی هنر، behzad nemati honar imam hossein hospital, shahid madani ave,tehran,iranتهران، خیابان شهید مدنی ،بیمارستان امام حسین (ع) فرشاد صفدری، farshad safdari akhtar hospital,shahid beheshti university of medical science,tehran,iran، بیمارستان اختر، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده سابقه و هدف: در سال های اخیر خواص عسل در درمان زخم های مختلف توجه بسیاری از محققان را به خود جلب نموده است. زخم های فشاری یکی از مشکلات مهم بهداشتی هستند و درمان آنها همواره چالش برانگیز بوده است. ما در این مطالعه به بررسی تاثیر استفاده از یک پماد حاوی عسل، روغن کنجد و کافور در درمان زخمهای فشاری در بیماران دیابتی پرداختیم. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، 60 بیمار دیابتی دچار زخم فشاری به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. شستشوی روزانه زخم با نرمال سالین و پانسمان با گاز استریل انجام شد. در گروه شاهد از پلاسبو و در گروه مورد پماد حاوی عسل، روغن کنجد و کافور (پماد کیمیا) دو بار در روز به مدت 8 هفته استفاده گردید. قبل و پس از درمان نمره معیار push 3.0 تعیین شد. همچنین میزان بروز عفونت نیازمند دبریدمان در دو گروه مقایسه شد. برای مقایسه داده ها از آزمون های mann-withney u، ویلکاکسون و کای دو استفاده شد. یافته ها: دو گروه از نظر سن و جنس مشابه بودند. یک بیمار در گروه مورد و 5 بیمار در گروه شاهد به دبریدمان جراحی نیاز پیدا کردند (195/0=p). نمره push پس از درمان در هر دو گروه به طور معنی داری کاهش یافت (001/0>p). قبل از درمان نمره push در دو گروه یکسان بود. پس از درمان نمره push در گروه پلاسبو برابر 2/1±8/6 و در گروه پماد برابر 1±9/4 بود (001/0>p). نتیجه گیری: استفاده از پماد حاوی عسل، روغن کنجد و کافور می تواند در تسریع بهبودی زخم های فشاری در بیماران دیابتی کمک کننده باشد. در هر حال به انجام مطالعات بیشتر و گسترده تر نیاز است.