Article

بررسی اثربخشی دگزامتازون در کاهش تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی تیروییدکتومی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سابقه و هدف: تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی (ponv) یکی از ناخوشایندترین تجربیات توام با جراحی است و از شایع ترین دلایل نارضایتی بیماران در دوره پس از عمل به شمار می آید. ponv در زنان بخصوص پس از عمل جراحی تیروییدکتومی شایع است. با توجه به اثرات مفید دگزامتازون در کاهش بروز و شدت تهوع و استفراغ پس از عمل در گروه های جمعیتی مختلف، در این مطالعه سعی گردید در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده اثربخشی دگزامتازون در کاهش ponv زنان تحت عمل تیروییدکتومی در مقایسه با دارونما ارزیابی شود. روش بررسی: زنان بین 55-25 سال کاندید عمل جراحی تیروییدکتومی که در بیمارستان رسول اکرم بستری بودند، وارد مطالعه شدند. پس از اخذ رضایت کتبی، بیماران به طور تصادفی به دو گروه دگزامتازون با دوز mg 10 و دارونما تقسیم شدند. میزان تهوع و استفراغ تا 24 ساعت پس از عمل جراحی ارزیابی شد. هیچ یک از بیماران و پزشک ارزیابی کننده از نوع گروه بیماران اطلاعی نداشت. یافته ها: مشخصات دموگرافیک دو گروه از لحاظ آماری اختلاف معنی داری با یکدیگر نداشت. بروز تهوع و استفراغ در گروه دگزامتازون به طور چشم گیری در مقایسه با گروه دارونما کاهش داشت که از لحاظ آماری معنی دار بود (0001/0>p). نتیجه گیری: تجویز یک دوز mg 10 دگزامتازون در زنان تحت تیروییدکتومی به طور چشم گیری میزان تهوع و استفراغ را در مقایسه با دارونما کاهش داده و عارضه جانبی خاصی ندارد. با این وجود به منظور گسترش کاربرد آن در سایر گروههای جمعیتی نیاز به مطالعات تکمیلی است.