ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی مقیاس ارزیابی اختلال بیش فعالی/ کم توجهی بزرگسالی کانرز (نسخه غربالگری- خودگزارشی)
رزیتا داوری آشتیانی، rozita davari-ashtiani behavioral sciences research center, imam hossein hospital, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان امام حسین(ع)، مرکز تحقیقات علوم رفتاری فرزاد جزایری، farzad jazayeri firoozabadi hospital, iran university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان فیروزآبادی فریبا عربگل، , fariba arabgol : behavioral sciences research center, imam hossein hospital, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran, ir.دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان امام حسین(ع)، مرکز تحقیقات علوم رفتاری. تهران، خیابان شهید مدنی، بیمارستان امام حسین(ع)، مجموعه روانپزشکی. دورنگار: 77551023-021 کتایون رازجویان، katayoon razjouyan behavioral sciences research center, imam hossein hospital, shahid beheshti university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان امام حسین(ع)، مرکز تحقیقات علوم رفتاری مژگان خادمی، , mojgan khademi behavioral sciences research center, imam hossein hospital, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان امام حسین(ع)، مرکز تحقیقات علوم رفتاری
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس ارزیابی اختلال بیش فعالی / کم توجهی بزرگسالی کانرز (نسخه غربالگری- خودگزارشی) بود. روش: نسخه فارسی این مقیاس به روش ترجمه و ترجمه وارون تنظیم شد و پس از حصول اطمینان از صحت ترجمه، روایی ظاهری و محتوایی مقیاس ترجمه شده توسط چهار نفر از روانپزشکان کودک و نوجوان تأیید شد. سپس 100 نفر از والدین کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی / کم توجهی (adhd) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. مصاحبه بالینی با این افراد توسط یک روانپزشک کودک و نوجوان انجام شد. نتایج مصاحبه برای تشخیص ابتلا یا عدم ابتلا به adhd بزرگسالی، بر اساس معیارهای یوتا، با نتایج نسخه فارسی مقیاس ارزیابی اختلال بیش فعالی/ کم توجهی بزرگسالی کانرز مقایسه و روایی معیار محاسبه شد. برای ارزیابی پایایی بازآزمایی، 30 نفر از این افراد، سه هفته بعد این مقیاس را دوباره تکمیل کردند. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن استفاده شد. یافته ها: میانگین سنی (±انحراف معیار) جمعیت مورد مطالعه 5±36 سال بود که 67 درصد آنها زن بودند. در سنجش بازآزمایی، ضرایب همبستگی درون خوشه (icc) برای تمام خرده مقیاس های این مقیاس بالاتر از 7/0 بود. ضریب آلفای کرونباخ نیز برای تمام خرده مقیاس ها بالاتر از 8/0 بود. ماتریس همبستگی پیرسون خرده مقیاس ها معنی دار بود (01/0p<). همین طور ماتریس همبستگی گویه ها با یکدیگر مناسب بود. بر اساس مصاحبه بالینی روانپزشکان، 27 نفر از والدین تشخیص adhd بزرگسالی گرفتند. در ارزیابی روایی معیار، حساسیت و ویژگی نقطه برش(نمره t) 65، به ترتیب، 59 و 92 درصد بود و با تغییر نقطه برش از 65 به 55، به ترتیب 89 و 68 درصد به دست آمد. نتیجه گیری: با تغییر نقطه برش از 65 به 55، مقیاس ارزیابی اختلال بیش فعالی / کم توجهی بزرگسالی کانرز (فرم غربالگری- خودگزارشی) روایی و پایایی نسبتاً مناسبی در جامعه ایرانی دارد، اما ویژگی تشخیصی آن مطلوب نیست.