روایی، پایایی و ساختار عاملی مقیاس تجارب مربوط به روابط نزدیک (ecr)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی پایایی، روایی و ساختار عاملی مقیاس تجارب مربوط به روابط نزدیک (ecr) بود. روش: نمونه پژوهش شامل 391 فرد متأهل (189 مرد و 202 زن) بود که با روش نمونهگیری در دسترس از مناطق مختلف شهر تهران انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها، افزون بر مقیاس تجارب مربوط به روابط نزدیک، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (dass-21) و پرسش نامه عزت نفس روزنبرگ (rses) برای بررسی روایی هم گرا و واگرای بعد اضطرابی و خرده مقیاس برون گرایی پرسش نامه پنج عاملی نئو (neo-ffi) برای بررسی روایی واگرای بعد اجتنابی مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها: یافته های تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد مدل دوعاملی اجتناب و اضطراب در جامعه ایرانی برازش دارد. روایی هم گرای بعد اضطراب با استفاده از خرده مقیاس افسردگی و اضطراب از مقیاس dass-21 و روایی واگرای آن با استفاده از پرسش نامه عزت نفس روزنبرگ تأیید شد. روایی واگرای بعد اجتناب نیز با بررسی رابطه آن با خرده مقیاس برونگرایی تأیید شد. ضریب پایایی آزمون- بازآزمون دو هفته ای برای نمره کل و دو بعد اجتناب و اضطراب به ترتیب 87/0، 71/0 و 89/0 به دست آمد. نتیجهگیری: ویژگیهای روانسنجی مقیاس تجارب مربوط به روابط نزدیک در جامعه ایرانی مناسب است. میتوان گفت این پرسش نامه ابزاری مفید و معتبر برای انجام پژوهشهای مرتبط با دلبستگی و مشاوره زوجی در ایران است.