ارتباط استرس و سبک های مقابله ای با بیماری کرونری قلب: نقش عامل جنسیت
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: این پژوهش با هدف بررسی ارتباط سبکهای مقابلهای و استرس با بیماری کرونری قلب و هم چنین بررسی سبکهای مقابلهای ناکارآمد در افراد مبتلا به این بیماری انجام شد. روش: در یک طرح مورد- شاهدی، 80 نفر از بیماران کرونری قلب (40 مرد،40 زن) مراجعه کننده به بیمارستان شهید مدنی شهرستان تبریز با 80 نفر از افراد گروه گواه (40 مرد، 40 زن) که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و از نظر برخی متغیرهای جمعیت شناختی با یکدیگر همتا شده بودند، مقایسه شدند. داده ها به کمک پرسش نامه سبکهای مقابلهای و سیاهه استرس زندگی هولمز– راهه گردآوری و به کمک آزمون رگرسیون لجستیک، تحلیل واریانس چند متغیره (مانووا) و آزمون t ، تحلیل شدند. یافته ها: بیماران کرونری قلب در مقایسه با افراد گروه گواه، میزان استرس بالاتری را تجربه می کنند و در برخورد با مسایل استرس زا بیشتر از سبکهای مقابلهای هیجانمدار بهره می گیرند. 79 درصد واریانس مربوط به بروز بیماری کرونری قلب توسط متغیرهای استرس زا و سبک های مقابلهای تبیین شد که از این میان سبک هیجان مدار بیشترین سهم (51%) و استرس کمترین سهم (11%) را داشتند. مردان مبتلا به بیماری کرونری قلب، بیشتر سبک مقابلهای ناکارآمد رویارویی مستقیم و زنان مبتلا به این بیماری، بیشتر سبک مقابلهای ناکارآمد خودکنترلی را به کار می بردند. نتیجه گیری: بین سبکهای مقابلهای هیجانمدار و بیماری کرونری قلب ارتباط معنیداری وجود دارد و در ارتباط با این مسأله، جنسیت نیز نقش مهمی دارد.