Article

مقایسه افسردگی و شاخص های رضایتمندی در خانواده های دارای فرد فوت شده مرگ مغزی در دو گروه اهداکننده و غیراهداکننده اعضا

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده مقدمه: زنده بودن شماری از اعضای بدن فرد فوت شده به دلیل مرگ مغزی، شاید خانواده وی را در پذیرش فوت و گذار از مرحله انکار سوگ دچار مشکل نماید. از این رو پژوهش حاضر با هدف مقایسه افسردگی در دو گروه بستگان افراد دچار مرگ مغزی (اهداکننده و غیراهداکننده اعضا) و شاخص‎های رضایت مندی آنها از نظام درمانی انجام شد.روش: این پژوهش از نوع توصیفی– مقطعی است، آزمودنی ها، بستگان درجه اول افراد فوت شده مرگ مغزی بودند. 54 نفر از 27 خانواده اهداکننده و 104 نفر از 58 خانواده غیر اهداکننده به روش نمونه گیری در دسترس در پژوهش شرکت کردند. این افراد یکی از بستگان درجه اول خود را طی سال های 1380 و 1381 در استان تهران، به دنبال مرگ مغزی از دست داده بودند. برای گردآوری داده ها پرسش نامه ویژگی های جمعیت شناختی و پرسش نامه افسردگی بک به کار برده شد. داده ها به کمک روش های آمار توصیفی تحلیل گردیدند. یافته‎ها: در 4/20% افراد خانواده های اهداکننده و 3/17% افراد خانواده های غیر اهداکننده افسردگی دیده شد اما تفاوت این دو از نظر آماری معنی دار نبود. مقایسه میزان افسردگی والدین اهداکننده و والدین غیراهداکننده هم چنین همسران و فرزندان دو گروه تفاوت معنی دار نشان نداد، لیکن بستگان اهداکننده، پدیده اهدای اعضا را در کاهش غم از دست دادن متوفی در 66% موارد کاملاً و در 32% موارد تا اندازه ای مؤثر می دانند.نتیجه گیری: اهداکنندگی بر میزان افسردگی بعدی و سیر سوگواری بستگان فوت شدگان مرگ مغزی تأثیری ندارد.