ارتباط آلاینده های شهری با دید افقی منطقه تهران در سال 2008
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
میدان دید در جوّ، علاوه بر عوامل طبیعی، متاثر از پراکنش و خاموشی نور در ذرات و مولکولهای موجود در آن است. از این رو دید افقی و تغییرات آن یک نشانگر مشاهداتی ساده و خوب برای کیفیت هوا به شمار میرود. در مقاله حاضر، اثر غلظت آلایندههای جوّ شهری بر دید افقی منطقه جنوب غرب تهران در سال 2008 بررسی شده است. دادههای استفاده شده در این مقاله، شامل دیدبانی های روزانه ایستگاه هواشناسی مهرآباد و غلظت آلایندههای جوّی در ایستگاه میدان آزادی در شهر تهران است. نتایج نشان میدهد که میزان غلظت آلایندههای جوّی در منطقه شهری تهران در مقایسه با دیگر شهرهای آلوده و پُرجمعیت دنیا بسیار بالاتراست. آلایندههای اصلی و مهم تاثیرگذار بر کاهش دید به ترتیب کربن مونوکسید، نیتروژن دی اکسید و سپس ذرات معلق با قطر کمتر از 10 میکرون هستند. نتایج بررسی ماهانه حاکی از آن است که در ماههای سرد سال، آلایندههای شهری نقش بارزتری در کاهش دید افقی دارند. بیشترین همبستگی منفی میان گوگرد دی اکسید و محدوده دیداری در فصل زمستان مشاهده شده است و بررسی دقیقتر نشان میدهد که میزان رطوبت نسبی جوّ، اثر تعیینکننده ای در چگونگی ارتباط انواع آلایندهها، به جز کربن مونوکسید، با دید افقی دارد.
Authors and affiliations
- سمانه ثابت قدم — دانشجوی دکتری هواشناسی، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
- فرهنگ احمدی گیوی — دانشیار، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
- یحیی گلستانی — استادیار، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
- عباسعلی علی اکبری بیدختی — استاد، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران