اندرکنش نانورس و آلاینده فلزی مس در پروژه های ژئوتکنیک زیست محیطی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از بررسی مواد در مقیاس نانو، یافتن طبقه جدیدی از مصالح با عملکردهای نوین است، که آنها را میتوان بهعنوان مصالحی با عملکرد ویژه و چندمنظوره بیان نمود. با توجه به تحقیقات وسیعی که در سالهای اخیر در موضوع اندرکنش خاک و آلودگی صورت گرفته است در زمینه فرایند اندرکنش آلایندههای فلز سنگین و نانورسها تحقیقات قابل توجهی انجام نشده است. آلاینده فلز سنگین مس، بهعنوان یکی از آلایندههای فلز سنگین متداول در پروژههای ژئوتکنیک زیستمحیطی شناخته شده است. بر این اساس هدف این پژوهش مطالعه رفتار ژئوتکنیک زیستمحیطی نانورسها و نانورسهای اصلاح شده با کربنات از نظر قابلیت جذب آلاینده فلز سنگین مس بوده است. برای دستیابی به این هدف، با انجام یکسری آزمایشهای ژئوتکنیک زیست محیطی، فرایند اندرکنش نانورس و آلاینده فلز مس مطالعه شده است. بررسی ظرفیت بافرینگ و میزان نگه داری فلز مس به وسیله نانورسهای اصلاح شده در حضور کربنات نشان میدهد که بخش قابلتوجهی از ظرفیت بافرینگ و قابلیت خاک در نگه داری آلاینده، ناشی از حضور کربنات است. نتایج تحقیق حاضر بیانگر آن است که در نمونههای بنتونیت، کائولینیت و چهار نانورس کلوزایت، ترتیب قابلیت نگه داری آلودگی بهصورت ذیل بوده است: bentonite > cloisite®na+ > kaolinite > cloisite®30b > cloisite®20a > cloisite®15a لیکن با افزایش درصد کربنات ترتیب قابلیت نگه داری آلاینده توسط نمونههای رسی فوق تغییر میکند. هنگامی که نمونههای نانورس با 8% کربنات اصلاح میشوند، ترتیب قابلیت نگه داری آلودگی فلز سنگین مس توسط نمونهها بهصورت ذیل بوده است:
Authors and affiliations
- وحیدرضا اوحدی — استاد گروه عمران، دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده فنی، همدان
- محمد امیری — دانشجوی دکتری مهندسی عمران، دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده فنی، همدان*(مسئول مکاتبات).