Article

تأثیر حمایت کننده کمری- خاجی بر روی استراتژی های کنترل حرکت عضلات تنه حین بلند کردن و پایین گذاشتن بارهای مختلف به صورت قرینه

مسعود غفرانی، masoud ghofrani msc in physical therapyکارشناس ارشد فیزیوتراپی غلامرضا علیایی، gholam reza olyaei full professor of phsical therapy, rehabilitation school of tehran university of medical sciencesاستاد گروه آموزشی فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سعید طالبیان، saeed talebian full professor of phsical therapy, rehabilitation school of tehran university of medical sciencesاستاد گروه آموزشی فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hossein bagheri full professor of phsical therapy, rehabilitation school of tehran university of medical sciencesاستاد گروه آموزشی فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف : علی رغم افزایش سطح آگاهی و اصلاح ارگونومی، شیوع اختلالات کمری در محیط های کاری رو به افزایش است. تلاش هایی در جهت کاهش شیوع آسیب­های عضلانی - اسکلتی ناشی از فعالیت­هایی مثل بلند کردن، پایین گذاشتن و حمل کردن اشیاء در محیط­های کاری انجام شده که از آن جمله می­توان به استفاده از وسایل کمکی مانند کمربندها اشاره کرد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر حمایت کننده­ی کمری - خاجی بر روی یکی از شاخص های کنترل حرکتی در حین بار برداری های قرینه است. روش بررسی: در این مطالعه از20 مرد خواسته شد که وزنه­های 5/5، 5/7، 5/9 و 5/12 کیلوگرمی را در وضعیت فلکشن کامل تنه و ران با صاف بودن زانوها با کمربند وبدون کمربند از سطح زمین بلند کرده و بر روی سطح میز هدف قراردهند. ثبت الکترومیوگرافی سطحی از دو جفت عضلات پشتی و سه عضله شکمی بعمل آمد. یافته­ ها : استفاده از کمربند باعث افزایش معنی داری (05/0p<) در میزان ضریب قرینگی هنگام بلند کردن وزنه­های مختلف شد. نتیجه گیری: استفاده از کمر بند باعث ایجاد هماهنگی بیشتر در فعالیت عضلات آگونیست و آنتاگونیست تنه حین بلند کردن وزنه­ها شد.

Similar items