همسانه سازی و بیان ایمونوتوکسین نوترکیب با استفاده از توکسین دیفتری و فاکتور محرک رشد کلنی گرانولوسیت
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: ایمونوتوکسین یک توکسین هدف مند است که از اتصال دو بخش مجزا (بخش ایمنی و بخش توکسینی) با واسط شیمیایی یا پپتیدی اختصاصی تشکیل می شود. هدف اصلی تحقیق حاضر تولید پروتئین هیبریدی و نوترکیب مشتمل بر توکسین دیفتری و فاکتور محرک رشد کلنی گرانولوسیتی است. مواد و روش ها: با توجه به ساختار اولین ایمنوتوکسین تجاری نوترکیب (اونتاک، پروتئین هیبریدی شامل توکسین دیفتری و اینترلوکین 2)، ژن به رمزدرآورنده توکسین دیفتری (dt) و فاکتور محرک رشد کلنی گرانولوسیت (g-csf) با استفاده از پرایمرهای اختصاصی و قالب پلاسمیدی pet-idz3 (پلاسمید pet21 حاوی ژن رمز کننده ایمونوتوکسین اونتاک) و pet-gcsf (پلاسمید pet23 حاوی ژن رمز کننده g-csf) تکثیر یافت. سپس اتصال دو قطعه ژنی با استفاده از پرایمرهای اختصاصی و در طی روش soeing pcr انجام شد. در ادامه، قطعه ژنی هیبریدی درون وکتور (+) pet21a منتقل گردید تا سازه ژنی pet-dt-gcsf به دست آید. ساخت این سازه ژنی از طریق توالی یابی، sds-page و وسترن بلات مورد تأیید قرار گرفت. یافته ها: ژن به رمز درآورنده ایمونوتوکسین نوترکیب بین جایگاه های آنزیمی ecori و ndei درون وکتور (+) pet21a به صورت صحیح کلون گردید و تولید سویه مولد ایمونوتوکسین نوترکیب dt-gcsf با استفاده از روش های مرسوم مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه گیری: سیتوکین هیبرید پروتئین، dt-gcsf، می تواند در راستای مقابله با سلول های سرطانی و مهار آن ها که در سطح سلولی آن ها گیرنده های g-csf زیاد بیان می شوند، مورد استفاده قرار گیرد.