ارزیابی توافق بین سنجش تولید کاینترفرون گاما و تست پوستی توبرکولین در تشخیص عفونت نهفتۀ توبرکلوزیس

ابراهیم علیجانی، ebrahim alijani department of immunology, tarbiat modares university, tehran, iranگروه ایمونولوژی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران علی اکبر پورفتح اله، ali akbar pourfathollah department of immunology, tarbiat modares university, tehran, iranگروه ایمونولوژی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) سهیلا اژدری، soheila ajdary department of immunology, pasteur institute of iran, tehran, iranبخش ایمونولوژی، انستیتو پاستور ایران ، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) بتول شریفی مود، batool sharifi-mood research center for infectious diseases and tropical medicine, boo-ali hospital, zahedan university of medical sciences, zahedan, iranمرکز تحقیقات بیماری‎های عفونی و گرمسیری، بیمارستان بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان ، زاهدان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: انستیتو پاستور ایران (pasteur institute of iran) احمد زواران حسینی، ahmad zavaran-hosseini department of immunology, pasteur institute of iran, tehran, iranگروه ایمونولوژی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences) وحید خاضع شاهگلی، vahid khaze-shahgoli department of immunology, pasteur institute of iran, tehran, iranبخش ایمونولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university)

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: بیش از یک سوم جمعیت جهان آلوده به مایکوباکتریوم توبرکلوزیس هستند که با توجه به اهمیت بیماری سل، شناسایی این افراد دارای اهمیت ویژه ای می‎باشد. تست پوستی نوبرکولین و سنجش تولید اینترفرون گاما از جمله روش های کاربردی در شناسایی عفونت نهفته سلی می‎باشند. در این مطالعه، توافق بین این دو آزمون در تشخیص عفونت نهفته سلی در شهر زاهدان، با شیوع نسبتا بالا از بیماری سل ، مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی روی 75 نفر شامل 21 نفر از کارکنان بیمارستان بوعلی شهر زاهدان و 54 نفر از افراد خانوادۀ بیماران مسلول، انجام شد. آزمایش سنجش اینترفرون گاما و تست پوستی توبرکولین برای هریک از این افراد انجام گردید. یافته ها: از 75 فرد شرکت کننده در این مطالعه، 26 نفر سنجش اینترفرون گاما آنها مثبت شد، از 63 نفری که نتیجۀ آزمون پوستی توبرکولین آنها قرائت شد (12 نفر جهت خواندن تست مراجعه نکردند)، 31/60 درصد دارای تورم بیش از 10 میلی متر بودند. 25/32 درصد افراد هر دو تست پوستی و سنجش اینترفرون گاما آنان مثبت بود، در 92/34 درصد از افراد هر دو آزمون منفی گردید. توافق بین این دو آزمون ، 67/66 درصد به دست آمد (001/0p= 567/0-17/0 ,confidence interval [ci] %95, 36/0k=). نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان دادندکه توافق به دست آمده بین این دو تست، ضعیف می‎باشد.