مقایسه تأثیر دهانشویه چوب مسواک/آلوئه ورا و کلرهگزیدین بر شاخص لثه در بیماران دارای لوله تراشه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: بهداشت دهان یکی از مهم ترین جنبههای مراقبت پرستاری از بیماران بدحال است. این مطالعه با هدف مقایسه ی تأثیر دهان شویه ی حاوی عصاره ی ترکیبی چوب مسواک / آلوئهورا و دهان شویه ی کلرهگزیدین بر شاخص لثه در بیماران دارای لوله تراشه ی بستری در بخش های مراقبت ویژه انجام شد. روش کار: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی است که بر روی 76 بیمار دارای لولهتراشه ی بستری در بخش های مراقبت ویژه انجام گرفت. پس از اخذ رضایت نامه ی آگاهانه از قیم قانونی بیماران، آن ها با نمونه گیری هدفمند وارد مطالعه شدند و با تخصیص تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. مراقبت از دهان در بیماران گروه مداخله با استفاده از دهان شویه ی چوب مسواک / آلوئهورا و در بیماران گروه کنترل با کلرهگزیدین انجام گرفت. طول مدت مطالعه 4 روز بود. برای جمع آوری اطلاعات (بدو ورود به مطالعه و 4 روز بعد) از ابزار شاخص لثه استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف- اسمیرنوف، تی زوجی، تی مستقل، من ویتنی یو و ویلکاکسون تحت نرم افزار spss نسخه ی 16 استفاده گردید. نتایج: دو گروه از نظر ویژگی های دموگرافیک و عوامل خطر مشابه بودند. میانگین شاخص لثه قبل از مطالعه در گروه مداخله (0/63±3/3) و کنترل (0/71±3/2) یکسان بود که در هر دو گروه پس از مداخله کاهش معناداری داشت (0/0001=p). شاخص لثه در گروه مداخله (6/0±1/5) در مقایسه با گروه کنترل (0/73±2/31) کاهش بیشتری داشت (0/0001=p). نتیجه گیری: دهان شویه ی گیاهی چوبمسواک / آلوئهورا نسبت به کلرهگزیدین تأثیر بیشتری بر بهبود شاخص لثه دارد. لازم است مطالعات بیشتری در خصوص تأثیر این دهان شویه ی گیاهی بر بار میکروبی و ابتلا به عفونت های تنفسی در بیماران بدحال انجام گیرد.