ساختار ژنتیکی جمعیت سگ ماهی جویباری (turcinoemacheilus kossiwigi banarescu and nalbant, 1964) در رودخانة بریم (کهگیلویه و بویراحمد) و خیرآباد (خوزستان) با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره

قاسم عسکری، حامد کلنگی میاندره، علی شعبانی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

از شش جایگاه ریزماهوارة ic228، ic434، ic720، bbar3، bbar7 و bbar8 به منظور بررسی تنوع ژنتیکی و ساختار جمعیتی ماهی turcinoemacheilus kossiwigi، در دو رودخانة بریم و خیرآباد، استفاده شد. در مجموع، تعداد 60 نمونه (30 نمونه برای هر رودخانه) استفاده و تعداد 125 الل با متوسط 4/10 الل برای هر لوکوس محاسبه شد. به ترتیب بیشترین و کمترین تعداد الل مشاهده شده 17 و 6 عدد برای جمعیت رودخانة بریم بود. میانگین هتروزایگوسیتی مشاهده شده (ho) و مورد انتظار (he) به ترتیب 467/0 و 843/0 بود. 10 جایگاه ژنی انحراف معنی داری را از تعادل هاردی – واینبرگ نشان داد. نتایج fst (036/0) و rst (341/0) تمایز ژنتیکی پایینی را در بین مناطق نشان می دهد. آنالیز واریانس مولکولی فقط 3 درصد تنوع را در بین جمعیت ها نشان داد. بر اساس نتایج، محافظت و بازسازی زیستگاه ها می تواند به افزایش اندازة جمعیت و کاهش خطر آسیب پذیری این گونه در آینده کمک کند.