ارزیابی قابلیت دسترسی و کاربرد بهینهی فضاهای عمومی در شهر ساحلی عسلویه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در طول چند دههی اخیر با تغییر بنیادهای شهرنشینی و دگرگونی در مفاهیم کار، سکونت و فراغت، فضاهای عمومی به یکی از نیازها و ضرورت های اساسی جوامع بشری و یکی از دغدغههای برنامه ریزان و مدیران بدل شده است. هدف از این نوشتار، بررسی و تحلیل وضعیّت دسترسی و کاربرد بهینهی فضاهای عمومی همچون پارک، خیابان و بازار در شهر عسلویه با توجّه به رشد شتابان فیزیکی ـ کالبدی آن از سال 1377 (همزمان با آغاز فعّالیّت های منطقهی ویژهی اقتصادی انرژی پارس جنوبی)، افزایش جمعیّت شهر و منطقهی عسلویه و نقش پذیری آیندهی شهر در سطح ملّی و جهانی است. روش پژوهش این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی و برپایهی مطالعات کتابخانه ای، بررسی های میدانی و پرسشنامه است. در تحلیل نتایج نهایی، شاخصهای قابلیت دسترسی از روابط معیار نسبی دسترسی، فرصت تجمّع و رتبهی دسترسی به فضاهای عمومی و در ارزیابی کاربرد بهینهی آن نیز، شاخصهای سازگاری، مطلوبیت و آسایش مورد استفاده قرار گرفته شده است. یافته ها نشان می دهند که پارک ساحلی نگین با معیار نسبی دسترسی 428/6 بهترین رتبهی دسترسی (5/9) و وضعیّت را از لحاظ کاربرد بهینهی فضاهای عمومی دارد و در مقابل آن، خیابان دولت با 98 درصد و بازار شهر با رتبهی دسترسی (7/4) و 5/97 درصد از دیدگاه شهروندان پایینترین کیفیت و مطلوبیت در ارزیابی کاربرد بهینهی فضاهای عمومی داشته است. همچنین پایین ترین معیار نسبی دسترسی75/18، فرصت تجمّع 228 و رتبهی دسترسی 99/3 مربوط به خیابان جمهوری اسلامی است. در پایان نیز پیشنهادها و راهکارهایی برای استفاده و دسترسی آسان افراد و گروههای اجتماعی ارائه شده است.
Authors and affiliations
- اکبر کیانی — دانشیار جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشگاه زابل
- فرضعلی سالاری سردری — کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشگاه زابل