ارزیابی شاخص های شهر دوستدار سالمند در شهر مشهد با تأکید بر شاخص های فرهنگی- اجتماعی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
متفکران علوم انسانی، علوم زیستی و... ، همواره به سالمندی، به عنوان آخرین دورة زندگی انسان توجه کردهاند. تعداد افراد سالخوردۀ جوامع روبهازدیاد است و جمعیت ها به پیری می گرایند. درحالحاضر، جمعیت ایران از نظر ساختاری سالخورده نیست، اما با توجه به عوامل مختلفی چون کاهش میزان موالید و افزایش امید به زندگی، بهنظر می رسد که در آینده ای نزدیک، جمعیت سالمندان در ایران، بخش شایان توجهی از ساختار جمعیتی کشور را تشکیل خواهد داد. هدف این پژوهش، بررسی وضعیت شهر مشهد در راستای شاخص های شهر دوستدار سالمند با تأکید بر شاخص های اجتماعی، فرهنگی- تفریحی و بهداشتی- درمانی است. روش پژوهش توصیفی- پیمایشی و پژوهش از نوع کاربردی است. در آزمون فرضیهها، از آزمون کولموگروف اسمیرنوف برای بررسی نرمالبودن داده ها و از آزمون t برای مقایسة میانگین شاخص ها استفاده شده است. با توجه به میدانیبودن پژوهش، برای جمع آوری داده ها از پرسشنامۀ استاندارد سازمان بهداشت جهانی استفاده شد و بنابراین، روایی آن مورد تأیید است. در سنجش پایایی، ضریب آلفای کرونباخ 78 درصد بهدست آمد که میزانی مورد قبول است. جامعۀ آماری، شامل تمامی ساکنان 65 سال به بالای شهر مشهد هستند. برای تحلیل داده ها از نرم افزار spss استفاده شد. نتایج بیانگر آن است که تمامی شاخص های اجتماعی، فرهنگی و تفریحی در شهر مشهد، وضعیتی نسبتاً مناسب و تقریباً مطابق استاندارد دارند؛ البته شاخص های بهداشتی- درمانی، تا حدودی با وضعیت ایدهآل فاصله دارند.
Authors and affiliations
- سید هادی زرقانی — دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد
- امید علی خوارزمی — استادیار مدیریت نوآوری، دانشگاه فردوسی مشهد
- لیلا جوهری — کارشناس ارشد رشتۀ مدیریت شهری، دانشگاه فردوسی مشهد