بررسی پارامترهای کمی و کیفی گیاه ذرت تحت تاثیر کم آبیاری معمولی و کم آبیاری ناقص ریشه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
روش کمآبیاری ناقص ریشه یکی از شیوههای جدید کمآبیاری است که طی سالهای گذشته تأثیر آن روی برخی از گونه های زراعی و درختان میوه مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه، تأثیر اعمال شیوه های کمآبیاری ناقص ریشهو کمآبیاری معمولی روی کیفیت دانه ذرت تحت سیستم آبیاری قطرهای در شرایط مزرعه بررسی شده است. این مطالعه در قالب طرح کامل تصادفی با پنج تیمار شامل آبیاری کامل(fi)، کمآبیاری ناقص ریشه در سطح 75 درصد (prd75) و 55 درصد (prd55) و کمآبیاری معمولی در دو سطح 75 درصد (di75) و 55 (di55) درصد و سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال زراعی 90-1389 انجام شد. نتایج نشان داد که اعمال تیمارهای کمآبیاری باعث افزایش درصد پروتئین دانه میگردد، به طوری که میزان پروتئین دانه در تیمارهای prd75و di75 در حد معنیداری بیشتر از تیمار fi بوده است. بیشترین میزان درصد پروتئین محصول دانه در تیمار prd75 (02/10درصد) و کمترین مقدار آن در تیمار prd55 (14/9 درصد) مشاهده شد. همچنین مقادیر وزن هزار دانه و دانه در ردیف و ستون بلال در تیمارهای fi و prd75 اختلاف معنیدار نشان نداد. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که روش کمآبیاری ناقص ریشه در سطح 75 درصد، علاوه بر صرفهجویی 25 درصد در مصرف آب، سبب افزایش کیفیت محصول ذرت و عدم کاهش معنیدار خصوصیات کمی آن، در طول دوره اعمال تیمار میشود.