مطالعه آزمایشگاهی آبشستگی موضعی اطراف سری آبشکن های نوع باندال لایک در شرایط آب زلال
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
حفاظت رودخانه در برابر فرسایش و تخریب ناشی از جریان آب با استفاده از آبشکنها از جمله روشهای متداول در مهندسی رودخانه تلقی میشود. در این تحقیق تأثیر آبشکن نوع باندال لایک[1] برروی الگوی فرسایشدر شرایط غیر مستغرق مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشها در شرایط آب زلال و با در نظر گرفتن سه فاصله بین آبشکن، سه زاویه قرارگیری آبشکن و چهار دبی مختلف و در حالت نفوذپذیری 45 درصد انجام گرفت. نتایج نشان داد که حداکثر عمق آبشستگی اطراف آبشکن اول اتفاق می افتد. هم چنین در یک عدد فرود ثابت، با افزایش فاصله بین آبشکن ها، میزان حداکثر عمق آبشستگی کاهش یافت. سپس تأثیر زاویه قرارگیری آبشکن نسبت به ساحل با زوایای 60، 90 و 120 درجه بر روی حداکثر عمق آبشستگی مورد بررسی قرار گرفته. نتایج نشان داد که بیشترین عمق آبشستگی با زاویه 90 درجه و کمترین آن با زاویه 60 درجه به وجود آمده است. [1]- bandal-like spur