تحلیلی بر علل و پیامدهای شکل¬گیری مناطق حاشیه¬نشین با نگرش ویژه بر شهر خمین
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پدیده حاشیه نشینی پدیدهای شهری است که با توجه به رشد شهرنشینی بی رویه در جهان، ایران و وجود مهاجرت های روستا ـ شهری شکل گرفته و گسترش یافته است، حاشیه نشینی به عنوان برهم زننده تعادل فیزیکی شهرها، نشان دهنده توسعه ناموزون شهری و منطقهای است و دغدغه بسیاری از متخصصین شهری، جامعه شناسان، معماران و غیره است. در این تحقیق حاشیهنشینی در شهر خمین مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق از نوع پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق را حاشیه نشینان شهر خمین تشکیل دادهاند و از میان کل جمعیت حاشیهنشین شهر خمین 384 نفر بر اساس فرمول کوکران تعیین شده اند. نتایج پژوهش نشان داد که مهاجرت از روستاها به اطراف شهر خمین مهم ترین عامل حاشیهنشینی بوده است و پس از آن پسرانهای شهری مانع ورود افراد به شهرها شده است. همچنین احساس حاشیهنشینی بر حسب جنسیت افراد متفاوت نیست و زنان و مردان، به لحاظ احساس حاشیهنشینی، وضعیت یکسانی دارند. همچنین در بحث پیامدهای ناشی از این پدیده (حاشیهنشینی) مشخص شد که بین گرایش به مشارکت و احساس حاشیهنشینی رابطه معنیدار و معکوسی وجود دارد.
Authors and affiliations
- محمدباقر علیزاده اقدم — دانشگاه تبریز
- حمیده محمدامینی — پیام نور محلات